MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 10.04.2019 tarih ve 2018/574-2019/308 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirket ile TEDAŞ arasında akdedilen 24.07.2006 tarihli "İHDS" kapsamında sözleşme öncesi dönemdeki olaylardan kaynaklanan sorumluluğun sözleşmenin 7.4 ve 7.6 maddeleri gereğince davalı TEDAŞ'a ait olduğu, müvekkili şirket aleyhine açılmış olan Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 18.10.2012 tarih ve 2010/422 E 2012/305 K sayılı ilamı ile dağıtım sisteminin işletilmesi ile ilgili kamulaştırılmasız el atma için açılan davada müvekkil şirket tarafından hak sahiplerine ödenmek zorunda kalınan tazminattan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, şimdilik 33.838,82 TL'nin tazminat ile 9.002,73 TL bakiye karar harcı ile 1.384,00 TL temyiz harç ve masraflarının ödeme tarihlerinden itibaren uygulanacak avans faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, dava konusu alacağın zamanaşımına uğramış olduğunu, İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi ve Hisse Satış Sözleşmeleri gereğince dağıtım faaliyetleri ile ilgili devre esas bilançoların düzenlenip kesinleştiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak, alacağa konu kamulaştırmasız el atma olayının işletme hakkı devir sözleşmesinin imzalandığı tarihten önceki dönemi kapsadığı, ancak Çatalca Tapu Sicil Müdürlüğü'nden gelen kayıtlarda malik olarak görünen BEDAŞ’ın el attığı taşınmazla ilgili ödediği bedeli istemekte haklı olamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.