MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 22.11.2018 tarih ve 2017/298 E- 2018/924 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.07.2020 tarih ve 2020/197 E- 2020/845 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili tarafından davalının sahibi olduğu eczaneye ilaç ve ıtriyat satışı yapıldığını, karşılığında bonolar düzenlendiğini, bonoların ödenmemesi üzerine müvekkili tarafından Kayseri 6. İcra Müdürlüğü'nün 2007/6810 ve 2008/1103 esas sayılı dosyaları ile Pozantı İcra Müdürlüğü'nün 2007/162 esas sayılı dosyaları üzerinden icra takibi yapıldığını, yapılan şifahi görüşmelerde borcun ödeneceğinin beyan edilmesi üzerine iyi niyetli olarak uzun bir süre bu dosyalar için herhangi bir işlem yapılmadığını, davalı tarafa ait borcun ödenmeyeceğinin anlaşılması üzerine Kayseri 6. İcra Müdürlüğü dosyalarının yenilerek 2017/8295 esas - 2017/8210 esas numaralarını aldıklarını, ancak davalının itirazı üzerine icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, TBK 146. madde gereği Kanun'da aksine bir hüküm bulunmadıkça her alacağın on yıllık zamanaşımına tabi olduğunu ileri sürerek, 214.084,70 TL'nin davalı tarafın temerrüte düştüğü tarihten itibaren ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının temel ilişkiye dayanarak alacak davası açmış olması nedeniyle zamanaşımına uğramış senetlerin yazılı delil başlangıcı olarak dikkate alınamayacağı, davacının tek başına kapanış tasdiki dahi bulunmayan usulüne uygun tutulmamış ticari defter ve kayıtlarına dayanarak üzerinde bulunan ispat yükünü yerine getirmiş sayılamayacağı, davacının yemin hakkını da kullanmadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı yanın 01.03.2018 tarihli beyan dilekçesi ile, icra dosyalarına konu senetlerin satım sözleşmesini konu alan faturalar için düzenlendiği ve bedelinin ödenmediği hususunun ikrar edildiği, davacıya ait usulüne uygun tutulmamış ticari defterlerde de takip konusu senet bedelleri kadar alacaklı olduğu hususunun kayıtlı olduğu gerekçesi ile, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak, davanın kabulü ile 214.084,70TL'nin dava tarihi olan 04/10/2017 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10.968,09 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına,26/01/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.