MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.06.2018 tarih ve 2014/435 E- 2018/539 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.06.2020 tarih ve 2018/2084 E- 2020/496 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Mahkemece asıl ve birleşen dosyada verilen kararın temyizi üzerine Dairemize gönderilen dosyanın yapılan incelenmesinde, asıl ve birleşen davada verilen hükmü temyiz eden asıl ve birleşen davanın davacı vekili hükmü hem asıl hem de birleşen davalar yönünden temyiz ettiği ancak birleşen dava için maktu temyiz harcının ve temyiz yoluna başvuru harcını yatırmadığı anlaşılmaktadır. Birleşen davalar bağımsızlıklarını koruduğundan temyiz edilen her bir dava için ayrı ayrı harç yatırılması gerekir. Bu itibarla hükmü temyiz eden asıl ve birleşen davanın davacı vekiline birleşen dava için maktu temyiz harcının ve temyiz yoluna başvuru harcının yatırılması için muhtıra çıkarılarak HUMK'nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra sonucuna göre gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.