MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2020 tarih ve 2019/218-2020/59 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı tarafından Elbistan'da mukim dava dışı kişiye verilmek üzere davalı taşıyıcıya teslim edilen emtianın alıcıya ulaştırılmadığını ileri sürerek, 6.190,00 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, öncelikle yetki itirazında bulunarak, 3. kişi tarafından ödenmeyen gönderiye konu malın bedelinin davalıdan talep edilemeyeceğini, davacı yanın basiretli davranmadığını, talebin haksız ve yersiz olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; bozmaya konu edilmeyen hususların usuli kazanılmış hak teşkil edeceğinden, yalnızca talep edilen ve önceki hükümde kabulüne karar verilen yargılama gideri, icra masrafı yönünden değerlendirme yapılarak davacı tarafın faiz talebinin incelenmesi yoluna gidildiği, mevcut dosya kapsamından davalı kargo şirketinin fatura tarihi olan 23.12.2008 tarihinden itibaren sorumluluğunun doğduğunun anlaşıldığı, davacı vekilinin emtianın davalı kargo şirketine teslim tarihi olan 23.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi talebinin tarafların ticari faaliyet yürüten şirketler olduklarından kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, 4.012,20 TL emtia bedelinin 23.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 22.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.