MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.12.2018 tarih ve 2017/394 E- 2018/307 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.07.2020 tarih ve 2019/230 E- 2020/612 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “sahib” ve “sahibinden” ibaresini tescilli ticaret unvanı ve hizmet markası olarak kullanmasının yanı sıra alan adı olarak da ticari faaliyetlerini yürüttüğü www.sahibinden.com isimli internet sitesinde de kullandığını, ticari faaliyetlerini gerçekleştirmek amacı ile Türkiye’de henüz internetin yeni gelişmeye başladığı bir dönemde bugün Türkiye’nin en büyük e-ticaret platformu olarak kabul edilen www.sahibinden.com alan adlı internet sitesini kurduğunu, yoğun kullanım sonucu ayırt edici nitelik kazandığını, davalının 2016/16939 başvuru numaralı “SAHİBİSATSIN.COM” ibareli marka arasında benzerlik ve iltibas bulunduğunu, davalının müvekkilinin SAHİBİNDEN ibareli seri markaları ve SAHİB markası ile benzerlik yaratmaya ve çağrışım sureti ile markadan faydalanmaya çalıştığını, davalı markasının tescili halinde haksız kazanç sağlayacağını ve müvekkilinin markasına tecavüzün yanısıra haksız rekabet oluşturacağını ileri sürerek TPMK YİDK’nın 2017-M-7376 sayılı ret kararının iptaline, 2016/16939 başvuru numaralı SAHİBİSATSIN.COM ibareli markanın tescil edilmesi halinde başvurusu yapılan tüm sınıflar açısından hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkilinin tescilli markasının davacı markalarından farklı olduğunu, “Sahip” kelimesinin sözlük anlamıyla “Herhangi bir şey üstünde mülkiyeti olan, onu yasaya uygun bir biçimde dilediği gibi kullanabilen kimse, iye, malik” anlamına geldiğini ve kimsenin tekelinde olamayacağını, iki marka arasında görsel ve işitsel olarak ortalama düzeyde bir tüketicinin markaları karıştırmasına neden olacak düzeyde benzerlik bulunmadığını, markaların fonetik açıdan benzerliğinin ise davacının kendi düşüncesi olduğunu, müvekkilinin bugüne kadar markasını faaliyete geçirmediğini, hiçbir zaman tüketicinin kullanımına açmadığını, bu nedenle bugüne kadar da tüketici nezdinde herhangi bir karışıklığa sebebiyet verecek bir olayın meydana gelmediğini, davacı markasının tanınmış marka olmasının müvekkilinin tescil ettirdiği markanın iptalini gerektiremeyeceğini, tanınmış markanın aynısının ya da benzerinin esasen tescilli olduğu sınıf/sınıflar dışında da tescil edilmesinin mümkün olmadığını, davacının markasının tanınırlığından kötü niyetle yararlanmak gibi bir durumun söz konusu olamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ... vekili, davalı markası ile davacının redde mesnet markaları karşılaştırıldığında ortalama tüketici nezdinde markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali de dahil olmak üzere karıştırmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince iddia,savunma,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, SAHİBİSATSIN.COM ibareli davalı markası ile SAHİBİNDEN ve SAHİB ibareli davacı markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olduğu, aynı/aynı tür veya benzer mal veya hizmetler üzerinde kullanılması halinde karıştırma ihtimalinin bulunduğu, davalı başvurusunun kapsadığı 35. ve 42. sınıflardaki hizmetler davacı markalarının kapsamında da aynen yer aldığı, bu ayniyetin taraf marka işaretleri arasındaki benzerlikle birlikte iltibasa sebep olabilecek düzeyde olduğu, markalar arasında 556 s. KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibas ihtimali bulunduğu, davacının SAHİBİNDEN asıl unsurlu markasının “satış hizmetleri” bakımından tanınmış marka olduğu, davacının “SAHİBİNDEN” ibareli markasının tanınmış marka olması benzerlik ve iltibası artıran bir unsur olduğu, bu bağlamda, davalı markasının tescili halinde markalar arasında imaj transferi oluşabileceği, bu yolla haksız yarar sağlanmasının gündeme gelebileceği, kötü niyetli olarak başvuruda bulunduğunun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın kabulüne, TPMK YİDK'nın 05/09/2017 tarih 2017-M-7376 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescilli 2016/16939 sayılı SAHİBİSATSIN.COM ibareli markanın tescilli olduğu 35 ve 42. sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı ... vekili ve davalı kurum vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, SAHİBİSATSIN.COM ibareli davalı markası ile SAHİBİNDEN ve SAHİB ibareli davacı markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olduğu gerekçesiyle davalı kurum ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının esastan ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı kurum vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı kurum vekili ve davalı ... vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 28/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.