MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 15.02.2017 gün ve 2014/1269 - 2017/191 sayılı kararı onayan Daire'nin 03.06.2020 gün ve 2019/1820 - 2020/2587 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin 1999 yılı içerisinde 560.848,00 TL'si öz kaynak olmak üzere toplam 1.981.066,00 TL zarara uğradığını, incelenen mali tablolarının şirketin gerçek mali durumunu ve faaliyet sonucunu yansıtıp yansıtmadığı konusunda kesin kanıya varılamadığını, 12.05.2000 tarihinde olağanüstü olarak toplanan genel kurulca 1999 yılı bilançosunun onaylanmamasına ve 01.01.1999-31.12.1999 tarihleri arasında görev yapan yönetim kurulu üyelerinden davalıların ibra edilmemelerine karar verildiğini, ortaya çıkan mali tablolardan şirket işlerinin görülmesinde gerekli özen ve sadakati göstermek borcu altında olan davalıların kusurlu ve sadakatsiz idare şekilleri ile şirketi zarara uğrattıklarını ileri sürerek, 1.981.066,00 TL zararın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin 1999 yılında gerçekleşen yönetim giderlerinin 2000 yılında gerçekleşen genel yönetim giderlerine kıyasen olağan sayılabilecek benzer bir büyüklükte olduğu, 1999 yılında kurum kazancından indirim konusu yapılan Genel Yönetim Giderleri arasında içeriği gerçeği yansıtmayan belgelere dayalı, belgesiz, sebepsiz veya ticari işletme ile ilgisiz giderler varsa davacı tarafından somut olarak belgelendirilmesi halinde bu tip giderlerin zararlandırıcı işlem nitelemesiyle haksız fiile dayanarak davalılardan talebinin mümkün olabileceği, ancak bu hususta gerekli belgelerin dosyaya sunulmadığı, soyut olarak zararlandırıcı işlem (haksız fiil) nitelemesiyle davalı eski yönetim kurulu üyelerinden zarar tazmini talep edilemeyeceği, ayrıca her bir yönetim kurulu üyesinin görev sürelerinin birbirinden farklı olduğu, bir kısmının bir hafta, on gün gibi kısa sürelerle çalıştıkları, bir kısmının ise birkaç ay görev yaptığı, davacı tarafça zararlandırıcı işlem olarak ileri sürülen bu işlemlerin somutlaştırılmasının yanı sıra tek tek hangi yönetim kurulu üyesinin kasti veya ihmali hareketi sebebiyle zararın oluştuğunun da ispat edilmesi gerektiği, davacı tarafça hiçbir hususun ispat edilemediği gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacıdan harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 16/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.