MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 11.04.2019 tarih ve 2018/592 E- 2019/304 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.07.2020 tarih ve 2019/1539 E- 2020/771 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davacı gerçek kişinin dava konusu bononun keşide edildiği tarihte minibüs sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin ise halk otobüsü sahibi olduğunu, Antalya Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Kurulu'nun aldığı 26/10/2007 tarihli bağlayıcı kararla, yetersiz olan “M” seri plakalı minibüslerin yerine 18+1 yolcu kapasiteli otobüslere geçilme kararı alındığını, kararın Antalya 2. İdare Mahkemesi kararıyla iptal edildiğini ve kararın kesinleştiğini, dava devam ederken üyeleri temsilen Antalya Minibüsçüler Esnaf Odası ile 21 No'lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi arasında protokol ve tutanaklar düzenlendiğini, bu protokoller çerçevesinde davacılar tarafından iki adet 38.100,00 TL miktarlı senetler keşide edilerek oda başkanına teslim edildiğini, daha sonra bono bedellerinin davacılar tarafından ödenerek geri alındığını, davacıların kendilerini borçlu zannedip 38.100,00 TL tutarında iki adet ödeme yaptığını, senet bedellerinin iadesinin elzem olduğunu, senetlerin iadesi için davalılara ihtarname çekildiğini, ihtarnameye de cevap verilmemesi üzerine icra takibine geçildiğini, davalıların da takibe itiraz ettiğini, davalıların itirazının haksız olduğunu ileri sürerek, davalıların itirazlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davalıyla davacının aynı statüde Antalya Otobüsçüler Esnaf Odası üyesi olduğunu, davacıların bizzat kendi sunmuş oldukları protokollerle ikrar ettiği anlaşmalar ortada iken işbu sözleşmenin geçersiz olduğunu savunduğunu, sözleşmelerde doğan sonuçların dava açma süresi geçtiği için şu aşamada değiştirilemeyeceğini, bonoların geçmişte doğmuş zararın karşılığı olarak düzenlendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 2007 tarihli UKOME kararının iptal edilmesine rağmen fiili olarak davacılara ait otobüs plakalarının 18+1 oturan ve 9 ayakta yolcu kapasitesi ile aynı şekilde çalışmaya devam ettiği, davacının iki adet minibüs yerine iki adet hatlı otobüs sahibi olduğu, tüm bu nedenlerle bononun bedelsiz kaldığı iddiasının yerinde olmadığı, Asliye Hukuk Mahkemesince aldırılan bilirkişi raporlarına göre de senetlerin bedelsiz kalmadıklarının belirlendiği gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, kararı davacılar vekili istinaf etmiştir.
İstinaf mahkemesince, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmesi isabetli olduğu, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun yerinde görülmediği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 09/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.