MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 11.10.2018 tarih ve 2018/259 E- 2018/357 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.06.2020 tarih ve 2019/114 E. - 2020/416 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "Nude" ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı 2013/27365 sayılı başvurunun, "nude since 1974+şekil" ibareli 2005/49158 sayılı markaya benzer olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca kısmen reddedildiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını, itirazlarının YİDK’nun 10.07.2015 tarih ve 2015-M-5902 sayılı kararı ile reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvurunun ortalama tüketici nezdinde karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer olmadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, müvekkilinin 2013/27365 sayılı markasının tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu başvuru ile redde gerekçe marka arasında benzerlik bulunmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nun 2015-M-5902 sayılı kararının iptaline, marka tescil başvurusunun kabulüne ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu başvuru ile redde gerekçe marka arasında 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında benzerlik olmadığı gerekçesiyle davalı kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 14/02/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy