MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.04.2019 tarih ve 2018/410 E. - 2019/350 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 32.970.-TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra
dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, Bafra 2. Asliye Hukuk Mahkemesi' nde davalı olarak YEDAŞ aleyhine açılan kamulaştırmasız el atma davası sonucunda YEDAŞ’ ın toplam 34.528,80 TL ödeme yapmak durumunda kaldığını, oysa TEDAŞ ve YEDAŞ arasında 24/07/2006 tarihinde yapılan İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi’ nde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, YEDAŞ' ın %100 hissesinin de 29/12/2010 tarihli hisse satış sözleşmesiyle davacıya satıldığını, dağıtım faaliyetinin TEDAŞ tarafından yürütüldüğü dönemde bu faaliyetin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen her türlü iş ve işlemlerin bütün sorumluluğun TEDAŞ' a ait olduğunu ileri sürerek yapılan ödemelerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi uyarınca düzenlenen bilançoda dava konusu irtifak hakkının davalıya devredildiğinin ispatlanamadığı, kamulaştırmasız el atma davasında verilen karar uyarınca ilgili taşınmazda irtifak hakkının talep olması halinde davacı YEDAŞ adına tescil edileceğinin bildirildiği, dolayısıyla taşınmazda bulunan irtifak hakkından davacı tarafın faydalanıp tasarrufta bulunabileceği ve şirket lehine olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.