MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 30.06.2020 tarih ve 2018/237 E. - 2020/160 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 40.415 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, davacıların dava konusu bononun keşide edildiği tarihte minibüs sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin ise halk otobüsü sahibi olduğunu, Antalya Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Koordinasyon Kurulu'nun aldığı 26/10/2007 tarihli bağlayıcı kararla yetersiz olan “M” seri plakalı 14+1 oturma kapasiteli minibüslerin yerine 18+9 yolcu kapasiteli otobüslere geçilme kararı alındığını, Koordinasyon Kurulu kararının Antalya 2. İdare Mahkemesi kararıyla iptal edildiğini, dava devam ederken üyeleri temsilen Antalya Minibüsçüler Esnaf Odası ile 21 No'lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi arasında protokol ve tutanaklar düzenlendiğini, bu protokoller çerçevesinde 38.100,00 TL miktarlı senet keşide edilerek oda başkanına teslim edildiğini, oda başkanı tarafından da SS 21 No'lu Özel Halk Otobüsleri Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi Başkanı aracılığıyla davalı gerçek kişiye teslim edildiğini, daha sonra bono bedelinin davacı tarafından ödenerek geri alındığını, protokollerde ön görülen amaçların ortadan kalktığını, protokolün karşı tarafa olan kooperatif ve üyelerinin edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle sözleşmeden dönme hakkını kullandıklarını, karşı tarafın aldığını iade etmek zorunda olduğunu ileri sürerek 38.100,00 TL 'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın zamanaşımı, husumet ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ...'ın da içerisinde olduğu, minibüsçülerin araçlarının kapasitesinin arttırımına ve dava konusu senedin keşide edilmesine dayanak yapılan 2007 tarihli UKOME genel kurulu kararının iptal edilmesine rağmen UKOME kararının fiilen uygulanmaya devam olunduğu, senedin keşide edilme nedeninin ortadan kalkmadığı, dava konusu yıllara ait biniş ücretleri incelendiğinde, özel halk otobüslerinin hak kaybına uğradığı ve dönüşen minibüslerin her birinin de fazla kazanç elde ettiklerinin tespit edildiğinden davacı ...'ın dava konusu işlemde dönüşen minibüsü için 38.100.- TL parayı Özel Halk Otobüs sahiplerine vermesinin kabul edilebilir ve makul bir değer olduğu gerekçesiyle davanın reddine, davacı ...'ın ise, dava konusu senedi davacı ...'ı temsilen imzaladığından aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İşbu karara karşı davacılar vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.