MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 17.06.2020 tarih ve 2020/58 E. - 2020/487 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının ABD menşeli dünyaca tanınmış “W”, “SHERATON”, “WESTIN”, “ST. REGIS”, “THE LUXURY COLLECTION”, “FOUR POINTS BY SHERATON”, “ALOFT” ve “LE MERIDIEN” lüks otel zincirlerinin sahibi olduğunu, “W” ve “W HOTELS” markaları ile başta otel, rezidans ve restoran hizmetleri olmak üzere pek çok türde mal ve hizmetler sunulduğunu, davalının bu markalarla iltibas oluşturacak nitelikteki 2015/08555 sayılı ve “WKİNG” ibareli başvurusuna itirazlarının, davalı TPMK'nın 2016-M-6182 sayılı YİDK kararı ile reddedildiğini, ancak üçüncü kişilerin itirazlarının kısmen kabul edilerek, sonuçta 41. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” hizmetlerinin başvuru kapsamından çıkartıldığını, oysa dava konusu markada yer alan “W” harfinin, başlı başına davacı şirketin dünyaca tanınmış markasıyla ayniyet arz ettiğini, “KING” kelimesinin Türk halkı arasında İngilizce bilmeyen kişilerce dahi bilinirlik seviyesi oldukça yüksek bir kelime olduğunu, bu ibarenin özellikle davacının temel faaliyet alanı olan otelcilik hizmetleri bakımından herhangi bir ayırt ediciliğinin bulunmadığını ileri sürerek, davalı TPMK YİDK'nın 2016-M-6182 sayılı kararının 36. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri. Gümrük müşavirliği hizmetleri”, 39. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama hizmetleri”, 41. sınıftaki “Spor, kültür ve eğlence hizmetleri (sinema, spor karşılaşmaları, tiyatro, müze, konser gibi kültür ve eğlence etkinlikleri için bilet sağlama hizmetleri dahil)” ve 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından kısmen iptalini, 2015/08555 sayılı "WKING" marka başvurusunun tescili halinde 36. sınıftaki “Gayrimenkul komisyonculuğu, müşavirliği ve idaresi hizmetleri. Gümrük müşavirliği hizmetleri”, 39. sınıftaki “Tur düzenleme, seyahat için yer ayarlama, seyahat ile ilgili bilet sağlama
hizmetleri” ve 44. sınıftaki “Güzellik bakımı hizmetleri” bakımından kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket temsilcisi, savunmada bulunmamıştır.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait markalar ile davaya konu “WKING” ibareli marka başvurusunun benzer olmadığı, taraf markaları aynı ve aynı türden bir kısım hizmetleri kapsıyor olsa da, ortalama tüketici nezdinde markaların karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, dolayısıyla 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi kapsamında davaya konu markanın tesciline engel teşkil eden bir durumun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.
Bölge adliye mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının itiraza dayanak markaları “W” esas unsurundan oluştuğu, davalı şirketin marka başvurusunun “WKING” ibaresi ile w harfi üzerine oturtulmuş özgün Viking miğferi figürü, w ve k harflerini birbirine bağlayan sonsuzluk işareti unsurlarını içerdiği, davalı marka başvurusunun, okunuş itibariyle “viking” şeklinde okunacağı nazara alındığında ve markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, markalar arasında karıştırılma ihtimalini doğuracak ölçüde bir benzerlik bulunmadığı, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibareler arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerliğin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, Bölge Adliye Mahkemesince uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.