MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 19.03.2018 tarih ve 2017/28 E. - 2018/103 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.06.2020 tarih ve 2019/121 E. - 2020/417 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin KİPA markasının T/0529 sayı ile TPMK nezdinde tanınmış marka olarak kayıt altına alındığını, davaya konu 07 ve 37. sınıflarda tescili istenen 2016/01416 başvuru sayılı "şekil+KİMA Asansörleri" ibareli marka başvurusuna karşı yaptıkları itirazın Markalar Dairesi Başkanlığının 22.07.2016 tarihli kararıyla reddedildiği ve karara itirazlarının dava konusu 10.11.2016 tarihli YİDK kararıyla reddedildiğini, KİPA markasının davalı markasının tescili istenen 07 ve 37. sınıflarda tescilinin ve bu sınıflar dahil tüm mal ve hizmetler için bilinirliliğinin bulunduğunu, ayırt edici unsuru KİPA ve KİMA ibareleri olan taraf markalarının görsel ve işitsel olarak benzer olduğunu, her iki markanın da Kİ hecesi ile başladığını, sadece tek harf farklılığının bulunduğunu ve taraf markalarının karıştırılacağını, KİMA markasının KİPA markasının serisi olarak algılanacağını ileri sürerek, 2016-M-11164 sayılı YİDK Kararının iptali ile tescil edilmiş olması halinde 2016/01416 sayılı ve "şekil+KİMA Asansörleri" ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının 2016/01416 başvuru sayılı "şekil+KİMA ASANSÖRLERİ" ibareli markası ile davacının "KİPA" ibareli tescilli markaları arasında görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu mal/hizmetler yönünden ayırdığı satın alma/yararlanma süresi içinde davalının "şekil+KİMA ASANSÖRLERİ" ibareli markasını gördüğünde derhal ve hiç düşünmeden davacıya ait "KİPA" ibareli tescilli markalarından farklı bir marka olduğunu algılayabileceği, bunun diğer bir sonucu da yargılama konusu mal/hizmetler yönünden davacının "KİPA" ibareli markalı malı/hizmeti satın almak/yararlanmak isterken davalının "şekil+KİMA ASANSÖRLERİ" ibareli markalı malı/hizmeti satın almak/yararlanmak biçiminde bir yanılgıya düşmeyeceği, ortalama düzeydeki tüketici kesimince başvuru konusu işaretin davacı markalarını sunan işletmeyle idarî ve ekonomik anlamda bağlantılı bir işletme tarafından piyasaya sunulduğu biçimde bir algılama oluşturmasının mümkün olmadığı, taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibasın olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından istinaf etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının "şekil+KİMA ASANSÖRLERİ" ibareli markası ile davacının "KİPA" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.