MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 06.12.2017 tarih ve 2017/51 E. - 2017/454 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.06.2020 tarih ve 2019/101 E. - 2020/468 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin 02.06.2015 tarihinde "POLEN TOHUMCULUK+ŞEKİL" ibareli 31/1-6 ve 35/1-5.sınıf ürün ve hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, 2015/47694 ve 2015/47650 kod numarası verilen marka tescil başvurularının Markalar Dairesi tarafından "POLEN ÇİÇEK+ŞEKİL" ibareli, 26 ve 31.sınıf ürünleri içeren 2006/54869; "POLEN PARKE+ŞEKİL" ibareli, 35, 37 ve 42.sınıf hizmetleri içeren 2008/19804;"POLEN+ŞEKİL" ibareli 31.sınıf ürünleri içeren, 2009/48325; "POLEN+ŞEKİL" ibareli 35 ve 43.sınıf ürünleri içeren, 2014/33074; "POLEN" ibareli 35 ve 36.sınıf hizmetleri içeren, 1998/190759 sayılı markalar mesnet alınarak 556 sayılı KHK'nın 7/1b maddesi uyarınca kısmen reddedildiğini, red kararının kaldırılması istemli itirazlarının nihaî olarak YİDK'nın 2016/M-1172 sayılı kararı ile büro hizmetleri ile açık artırma düzenlenmesi hizmetleri için kabul edilmesine karşın, diğer mal ve hizmetler için reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların görsel, sescil ve biçimsel olarak, ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıklarını ileri sürerek, asıl dava yönünden 2016-M-11172 sayılı, birleştirilen dava yönünden 2016-M 10768 sayılı YİDK kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Asıl ve birleşen davada davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, asıl ve birleştirilen davalar yönünden, başvuru konusu işaretlerle redde mesnet alınan markaların kapsamlarındaki ürün ve hizmetlerin aynı tür olduğunu, marka işaretlerinin görsel, sescil ve anlamsal olarak bütünü ile bıraktığı izlenim itibarı ile ortalama tüketicileri iltibasa düşürebilecek derecede benzer olduklarını, bunun ilk bakışta ve açık olarak görüldüğünü, 556 sayılı KHK'nin 7/1b maddesi uyarınca başvurunun kabul edilemez olduğunu, red kararının hukuka uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, ayırt edilemeyecek derecede benzerlikten söz edilebilmesi için başvuru konusu işaret ile redde mesnet marka arasında, kapsamlarında yer alan ürün ve hizmetler itibariyle ortalama tüketici ve yararlanıcılar nazarıyla bakıldığında hiç bir araştırma ve her hangi bir inceleme yapılmasını gerektirmeyecek derecede açık ve net biçimde iltibasın ortaya çıkmasının kesin olarak öngörülebilir olmasının gerektiği, davalı Türk Patent'in redde mesnet aldığı "POLEN ÇİÇEK+ŞEKİL" "POLEN PARKE+ŞEKİL"; "POLEN+ŞEKİL"; "POLEN+ŞEKİL"; "POLEN" ibareli marka ve başvuruların kapsamında, reddedilen 31 ve 35.sınıf ürün ve hizmetlerin aynısının veya aynı türünün yer aldığı, başvuru konusu işaretlerin "POLEN TOHUMCULUK+ŞEKİL" ibareli olduğu, işarette "POLEN" ibaresi yanında "TOHUMCULUK+ŞEKİL" ibaresinin bulunduğu ve işaretin bütün olarak özel bir yazım tarzını içerdiği, redde mesnet "POLEN ÇİÇEK+ŞEKİL"; "POLEN PARKE+ŞEKİL"; "POLEN+ŞEKİL"; "POLEN+ŞEKİL"; "POLEN" ibareli markaların da sadece POLEN ibaresinden oluşmadığı, bunun yanında özel yazım biçimleri, şekiller ve bazı başka sözcükler içerdiği, bu nedenle, başvuru konusu işaretler ile redde mesnet aynı tür ürün ve hizmetleri içeren markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, bu haliyle başvuru konusu işaret ile redde mesnet markaların bağımsız olarak tamamen ayrı bir ayırt edicilik taşıdığı, 31 ve 35.sınıf ürün ve hizmetlerden yararlanacak olan kişilerin normalden daha fazla dikkat ve özenle bu ürünleri tercih edecekleri, satın alma ve yararlanma için ayıracakları sürenin oldukça uzun olduğu, alıcı ve yararlanıcı kitlesinin yetişkin ve belli bir seviyede aydınlanmış kişilerden oluştuğu, başvuru konusu işaretlerin, redde mesnet markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı, aralarındaki farklılıkların bunu engellediği gerekçesi ile asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tertip tarzları itibariyle başvurular ile redde mesnet markaların farklılaşmış oldukları, başvuru konusu markaların her ikisi yönünden alınan bilirkişi raporunda ibareler arasında benzerlik olmadığının belirlendiği, tarafların marka işaretleri arasında 556 sayılı KHK.nın 7/1.b.maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik söz konusu olmadığı gibi ortalama tüketicinin hiç bir ayrıntılı araştırma ve inceleme yapmaksızın başvuru konusu işaretler ile redde mesnet markayı karıştırılacak derecede aynı görmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.
Karar, davalı TPMK vekilince temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 52,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalı TPMK'dan alınmasına, 07/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.