MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Mahkemesince verilen 19.07.2018 tarih ve 2018/193 E. - 2018/311 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 17.06.2020 tarih ve 2018/1696 E. - 2020/489 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından duruşmalı, davalı TPMK ve davacı vekillerince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 6. ve 19. sınıflarda tescilli “TST TMR Çelik Kalıp+Şekil” ve 19 ve 37. sınıflarda tescilli “TST Tamer Kalıp ve İskele Sistemleri” markalarının sahibi olduğunu, söz konusu markaların seri niteliğinde olması amacıyla “TST TAMER GRUP” ibaresini 6, 7, 19, 35, 37 ve 40. sınıflarda tescil ettirmek için marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirket tarafından "TST" ibareli markalarına dayanarak yapılan itirazın Markalar Dairesince kısmen kabul edildiğini ve başvuru kapsamından bir kısım malların çıkarıldığını, bu karara karşı davacı tarafından yapılan itirazın TPMK YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, oysa taraf markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca benzer olmadığını, müvekkilinin kazanılmış hakkının bulunduğunu ileri sürerek 2016-M-7163 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, davacının tescilini talep ettiği 06-07-35.sınıflarda müvekkilinin markasının tescilli olduğunu, başvuru markasının müvekkili markaları ile 556 sayılı KHK 8/1-b anlamında benzediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraf markalarının 06, 07, 35. sınıfta yer alan alan mal/hizmetler için aynı veya benzer olduğu, başvuru markasının “TST TAMER GRUP” ibaresinden, itiraza dayanak markanın ise "TST" ibarelerinden oluştuğu, davacı markası bir bütün olarak değerlendirildiğinde ayırt edici unsurunun “TAMER” kelimesi olduğu, görsel ve işitsel olarak markaların 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında iltibasa yol açacak kadar benzer olmadıkları, davacı markalarının tanınmış marka olduğu yönünde bir kanaat oluşmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne, TPMK YİDK’in 2016-M-7163 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı, davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalının itirazına dayanak markalarının tek ve esaslı unsurunun "TST" harflerinden oluştuğu, "TST TAMER GRUP" ibareli başvuru markasının asli unsurlarından bir tanesinin de yine "TST" harflerinden oluştuğu, bu nedenle işaretler arasında 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, ancak, davacı şirketin marka tescil başvurusu 6, 7, 19, 35, 37, 40. sınıfları kapsamakta iken davalının itirazına mesnet markasının 6, 7, 12 ve 35. sınıf genel mağazacılık hizmetlerini kapsadığı, davalının itirazı sonucu davacının başvurusundan 6 ve 7. sınıf ile 35/6. sınıfın 6, 7 ve 19. alt sınıflarının davacının başvurusundan çıkarıldığı, davacının başvurusundan 6 ve 7. Sınıf ile 35/6. sınıfın 6 ve 7. alt sınıflarının çıkarılması yerinde ise de, davacının başvurusundan 35/6. sınıfın 19. alt sınıfının çıkarılabilmesi için, davalının markalarının kapsamında 19. sınıf malların bulunmaması nedeniyle, davalının 19. sınıf emtiaya özgülenmiş şekilde 35/6 sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden itiraza dayanak markalarını kullanıp kullanmadığının belirlenmesinin gerektiği, bu nedenle alınan bilirkişi raporu uyarınca davalının 19. sınıf emtiaya özgülenmiş şekilde 35/6 sınıf mağazacılık hizmetleri yönünden itirazına mesnet markalarını kullanmadığı, davalının, 35/6. sınıf genel mağazacılık hizmetlerinde tescilli markasına dayanarak, davalının bu yöne ilişkin başvurusuna itiraz edemeyeceği, davalının markasının tanınmış marka olduğuna ilişkin yeterli delil bulunmadığı gereçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulüne, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, TPMK YİDK'nın 2016-M-7163 sayılı kararının 19. sınıf ürünlerin satışına özgülenmiş 35/05 sınıfta yer alan emtialar yönünden iptaline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 28,10 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 30/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.