MAHKEMESİ: İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 17. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.01.2018 tarih ve 2016/385 E- 2018/57 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.06.2020 tarih ve 2018/919 E- 2020/549 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişkiye istinaden davalının davacıdan satın aldığı fındık bedelinden bakiye kalan borcu ödememesi nedeniyle davalı aleyhine faturadan kaynaklı icra takibi başlattıklarını, takibe davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalı şirketin davacıdan 540.000,00 TL bedelli 20.000 kg çiğ fındık alımı yaptığını, fındıklar teslim edildikten sonra yapılan kontrolde çuval başına yaklaşık 700 gr eksiklik tespit edildiğini, çuvallarda %5 civarında çürüklük, her çuval üzerinde olması gerekli firma bilgileri, son kullanma tarihleri vb bilgilerin olmadığını ve ayıplı olduğunun tespit edildiğini, davacı ile görüşüldükten sonra 460.000,00 TL bedel üzerinden anlaşmaya varıldığını, davacı tarafından faturadaki fiyat farkını faturasında resmi olarak düzeltileceğinin beyan edildiğini, e-fatura ile fiyat farkı faturası kesildiğini ve davacıya gönderildiğini, davacının süresinde fiyat farkı faturasına itiraz etmeyerek içeriğini kabul ettiğini savunarak davanın reddi ile %20 kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, malın niteliği ve laboratuvar analizlerine göre ortaya çıkan ayıbın niteliği gereği davalının malı teslim aldıktan itibaren 8 gün içinde muayene edip ayıbı satıcıya bildirmesi gerektiği, bildirim yapıldığı savunmasının davacı tarafça kabul edilmediği, TTK 18/3 maddesinde belirtilen usule göre ayıp ihbarında bulunulmadığı, davalı tarafından kesilen fiyat farkı faturasının davacıya gönderildiği, davacının e-defterine kayıt ettiği ve faturaya itiraz etmediği, fatura davalı tarafça ayıptan kaynaklı fiyat farkına dayandırıldığı ancak davalının
ayıptan kaynaklı haklarını süresinde ve usulüne uygun kullanmadığından bu fatura dayanağın da kalmadığı, fiyat farkı faturasının davalı tarafından davacı ile aralarındaki satım sözleşmesine aykırı düzenlendiği, takip konusu alacağın davalı tarafından ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, davacının her nekadar faturaya dayalı alacağını tahsil edilmeyen kısmı yönünden takip başlatmış ise de, davalının fiyat farkı faturası olarak 80.800,00 TL bedelli e- faturayı da ticari defterine kayıt ettiği, bu durumda mahkemenin ayıbın süresinde olmadığını bu faturanın da dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olmadığı, davacının karşı tarafın gönderdiği faturayı e-defterine kaydetmesi, tacirler arasındaki ayıp ihbarının şekle aykırılığını kabul ettiğini gösterdiği gibi, daha sonra, alacak talebinde bulunmasının TMK 2. maddesine de aykırılık teşkil ettiği, kabule göre ise, hükmün "takibin iptaline" şeklinde gerekçeye aykırı olarak kurulduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.