MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 04.04.2017 gün ve 2016/243 - 2017/228 sayılı kararı onayan Daire'nin 17.06.2020 gün ve 2019/4352 - 2020/2946 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı-karşı davalı vekili, müvekkili ile davalı .... Şti. arasında 03.08.2005 tarihinde beş yıl süre ile geçerli olmak üzere imzalanmış olan "Halı Reklam Yer Tahsis Sözleşmesi" uyarınca İnönü Stadyumu'ndaki muhtelif reklam yerlerinde, reklam satış ve pazarlama hakkını müvekkili şirkete toplam 1.375.000 USD bedel karşılığında tahsis edildiğini, bu bedelin ilk üç yıl için olan 815.000 USD'lik kısmının davalıya ödendiğini, müvekkili ile davalı arasında imzalanan sözleşmenin 2 nolu eki olan yetki belgesinden de anlaşılacağı üzere davalının söz konusu reklam yerlerini pazarlama hakkını Beşiktaş Futbol Yatırımları San. ve Tic. A.Ş. ile yapmış olduğu sözleşme ile aldığını ve müvekkili ile bu sözleşmeye dayanarak "Halı Reklam Yer Tahsis Sözleşmesi"ni imzaladığını, Beşiktaş’ın 31.10.2006 tarihinde İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Başkanlığı'na, Aktif ile aralarında İnönü Stadyumu'ndaki reklam yerlerini pazarlama hakkını içeren sözleşmeyi feshettiğini beyan ettiğini, bu sözleşmenin feshi ile davalının, müvekkili ile akdettiği sözleşme uyarınca halı reklam yerleri tahsis etme yükümlülüğünü yerine getirmesinin olanaksız hale geldiğini, müvekkilinin davalıya"Halı Reklam Yer Tahsis Sözleşmesi" uyarınca 2005-2006, 2006-2007 ve 2007-2008 futbol sezonları için toplam olarak 815.000 USD+KDV'yi ödediğini, buna karşılık davalının sadece 2005-2006 futbol sezonu ile 2006-2007 futbol sezonunun Beşiktaş'ın, Aktif ile olan sözleşmesini feshettiği tarihe kadar olan dönemi için sözleşmeden kaynaklanan edimlerini ifa ettiğini, davalının fesih tarihine kadar olan kısmi ifasının ancak 365.294 USD'ye tekabül ettiğini, dolayısıyla davalının önceden tahsil etmiş olduğu bedelin, kısmi ifaya tekabül eden kısmının mahsubunun ardından, geriye kalan kısmının müvekkil şirkete iadesi gerektiğini, bu bedelin 449.706 USD + KDV olduğunu, ayrıca müvekkilinin davalının sözleşmeden kaynaklanan asli nitelikli yükümlüklerinin ifa edilememesi nedeniyle maddi zarara uğradığını ileri sürerek, 449.706 USD+ 80.947 USD (KDV) = 530.653,08 USD'lik alacağın yapılan ödeme tarihlerinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; karşı davanın reddini istemiştir.
Davalı-karşı davacı vekili, asıl davanın reddini, karşı davanın kabulü ile davacı karşı davalının TTK’nın 56. maddesinde yer alan iktisadi rekabetin suiistimali suretiyle yapmış olduğu haksız rekabetin tespiti ile zararının tazminini talep etmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; asıl ve karşı davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteklerinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 55,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.