MAHKEMESİ:BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.02.2018 tarih ve 2017/459 E- 2018/127 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.09.2020 tarih ve 2018/1418 E-2020/586 K. sayılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile arasındaki ticari alım satım ilişkisi sebebiyle satın alınan ancak davalıya henüz teslimi yapılmayan menkul mal ile ilgili 3 adet toplam 57.000,00 TL bedelli çek verdiğini, ayrıca satın aldığı menkul ile ilgili depo tutuğunu, ancak satın aldığı menkul malın teslim edilmediğini iddia ederek, verdiği çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti, çeklerin istirdadı ile depo ücreti olan 2.200,00 TL'nin davalıdan ihtarnamenin tebliğinden işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya verdiği dava konusu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkemenin 07.02.2018 tarih, 2017/459 Esas, 2018/127 sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.09.2020 tarihli ek kararda, dava değerinin, 2020 yılı kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’yi aşmadığı gerekçesiyle davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK'nın 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK'nın 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK'nın 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy