MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.07.2020 tarih ve 2020/128 E. - 2020/214 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin 2011/54845 sayılı "DİJİTİLE" ibareli marka tescil başvurusuna müvekkilinin "DİGİTAL TİLE" ve "DIGI PRINT" ibareli markalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı kurum tarafından kısmen kabul edilip başvurudan bir kısım mal ve hizmetlerin çıkarıldığını, kısmen red kararına karşı müvekkilince yapılan itirazın ise reddedildiğini, markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, tescilin, eşya ve hizmetlerin irtibatı nedeniyle iltibasa yol açacağını, müvekkilinin sehven tescil harcı yatırılmayan "DİGİ TİLE" ibareli markasının da bulunduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmışlık vasfına sahip olduğunu, kötüniyetli başvuruda bulunan davalı şirketin müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağını ileri sürerek Türk Patent YİDK'nın 2013-M-7451 sayılı kararının iptalini, davalı şirket adına başvurusu yapılan 2011/54845 sayılı markanın tescili halinde hükümsüzlüğünü talep etmiştir.
Davalı kurum vekili, itiraza mesnet "DİGİ TİLE" ibareli markanın hükümden düştüğünü, "DİGİ PRİNT" ibareli markanın başvuruya konu işarete benzemediğini, "DİGİTAL TİLE" markasının ise davalı şirketçe başvurusu yapılan marka ile benzemekteyse de kapsamdan çıkarılan mal ve hizmetler dışında iltibas tehlikesinin doğmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davaya konu markalar ile kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin birbirlerine benzemediğini, seramik-karo anlamına gelen "TİLE" kelimesi ile üretim tekniği olan "DİGİTAL" kelimesinin kimsenin tekeline verilemeyeceğini, davacı markalarının tanınmış olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına tescilli "DIGITAL TILE" ibareli marka ile davaya konu "DİJİTİLE" markası arasındaki benzerliğin 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında belirtilen mal ve hizmetler yönünden iltibasa sebebiyet vereceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TÜRKPATENT YİDK’nın 2013-M-7451 sayılı kararının 19/01. sınıf emtialar yönünden kısmen iptaline ilişkin karar kesinleşmiş olduğundan bu emtialarla ilgili yeni hüküm kurulmasına yer olmadığına, TÜRKPATENT YİDK’nın 2013-M-7451 sayılı kararının 21. sınıf "Camdan, porselenden, seramikten, kilden süs ve dekorasyon eşyaları. tuvalet taşı delikleri için kapaklar. "emtialar yönünden kısmen iptaline, dava konusu yapılan marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, fazlaya ilişkin talebin reddine, dava konusu yapılan marka henüz tescil edilmemiş olduğundan hükümsüzlük ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, istek halinde aşağıda yazılı 28,10 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.