MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14.Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 2015/483 esas ve 2018/492 karar sayılı ve 07.03.2018 tarihli davanın reddine dair hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddi ile davalı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine yönelik kararın süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının temyize konu ettiği miktarın temyiz kesinlik sınırı altında olduğundan dolayı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz iadesine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 14.09.2020 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, davacı vekilinin bu ek kararı temyiz ettiği, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği görülmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı vekili, davalı ile distribütörlük sözleşmesi akdedildiği, davalının bu sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini belirterek şimdilik 10.000.-TL denkleştirme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından dosya üzerinden yapılan incelemede, davacı vekilinin istinaf isteminin reddi ile davalı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile yeniden hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi kararının davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce davacının temyize konu ettiği miktarın temyiz kesinlik sınırı altında olduğundan dolayı Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilmek üzere dosyanın tetkiksiz iadesine karar verilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair 14.09.2020 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi gereğince dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 170,78 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, 10.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.