MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27.11.2019 tarih ve 2019/72 E. - 2019/190 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin kimyasal ürün üretimi ve satışı ile faal olduğunu, ürünlerinin ISO, TSE kalite belgesi bulunduğunu ve "ENTEM" ibareli 198871 nolu marka sahibi olduğunu, davalının ürünlerinde markasını kullandığını, 48. Hudut Tugay Komutanlığı Şırnak Uludere adresindeki birliğe açılan ihalede "ENTEM" markasını taşıyan ürün verdiğini, bunların kalitesiz, vasıfsız ürünler olduğunu, markanın itibarını zedelediğini, davalının eylemlerinin markaya tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğunu iddia ederek 30.000.- TL manevi, 20.000.- TL maddi tazminatın ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin temizlik ürünleri faaliyetini gösterdiğini, ihalelerle iş aldığını ve ürün sattığını, ileri sürülen 03/06/2014 tarih 2014/53421 kayıt numaralı ihaleyi aldığını, 17 kalem temizlik ürünü olduğunu ve ürünleri kaynağını belirttiği firmalardan temin ederek faturası ile sağladığını, faturayı cevap dilekçesine eklediğini, bunlar sahte bile olsa kendisinin bilemeyeceğini, müvekkiline husumet düşmediğini ve davacının maddi zararının kaynağını açıklamadığını, istenen manevi tazminatın da fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, marka ihlalinin gerçekleştiği ihalede kullanılan ürünlerden, 2 kalem ürüne ait marka davacı tarafın "ENTEM" markasını takliden taşıdığı, bilirkişi tarafından yaılan hesaplamada davacı tarafın kâr kaybının 2.894,03 TL olduğu, manevi tazminat yönünden de somut olayın özellikleri, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.894,03 TL maddi, 5.000.- TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyen değişen oranlı ticari faizi ile davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 80,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.