MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.05.2014 gün ve 2010/840 - 2014/305 sayılı kararı onayan Daire'nin 29.06.2020 gün ve 2020/1108 - 2020/3275 sayılı kararı aleyhinde asıl davada davalı şirket vekili/birleşen davada davacı şirket yetkilisi ve ihbar olunan vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 20/1 oranda pay sahibi olduğunu, diğer şirket ortağının müvekkilini şirketten uzaklaştırdığını, benzer problemlerin olduğu ortak olunan diğer şirketlerin mali açıdan öz sermayelerini yitirdiklerini, ortaklar arasında güvenin kalmadığını ileri sürerek, davalı şirketin kayyum eliyle yönetilmesini, fesih ve tasfiyesini, tasfiye sonunda akçalı hak doğduğu takdirde müvekkili payına düşecek artık payın hükmen tahsilini talep etmiş; birleşen davanın reddini istemiştir.
Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin aile şirketi olduğunu, Türkoğlu Şirketler Grubu şirketlerinde olumsuzluklar yaşandığını, davacının şirketin bazı mal varlıklarını kendisine mal ettiğini, başka bir şirket kurarak haklarını zedelediğini, müvekkili hakkında asılsız ihbar nedeniyle icra takipleri başladığını savunarak davanın reddini istemiş; birleşen davada davacı şirket yetkilisi ise, davalılardan Alaattin Türkoğlu'nun şirket yöneticisi olduğu sırada bir kısım malları muvazaalı işlemlerle kendi hesabına ve kurduğu davalı şirkete aktardığını, bu malların tespiti ile fazlaya dair hakları saklı kalmak üzere 15.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kabulüne, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine, tasfiye memuru atanmasına, şirket unvanına tasfiye halinde ibaresinin eklenmesine; birleşen davanın ise dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş, kararın asıl davada davalı şirket vekili/birleşen davada davacı ve ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Asıl davada davalı şirket vekili/birleşen davada davacı ve ihbar olunan vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, asıl davada davalı şirket vekili/birleşen davada davacı ve ihbar olunan vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl davada davalı şirket vekili/birleşen davada davacı ve ihbar olunan vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınmadığı anlaşılan 168,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen ihbar olunandan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, alınmadığı anlaşılan 336,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 1.419.-TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen asıl davada davalı şirket/birleşen davada davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 13/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.