MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13.11.2018 tarih ve 2018/41 E- 2018/410 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.07.2020 tarih ve 2019/246 E- 2020/633 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin 77697, 82455, 158160, 2003/32369, 2003/32402, 2005/31776, 2005/31777, 2007/14149, 2008/39071, 2011/64799, 2010/07401 sayılı ve "winston", "winston", "winston", "winston fine white+şekil", "winston+şekil", "winston+şekil", "winston+şekil", "winston red", "winston red", "winston red cpb american blend", "winston red" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı ...'un bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “WINSTONACADEMY” ibaresini 16 ve 41. sınıflarda marka olarak tescil ettirmek üzere, davalı ...'e başvuruda bulunduğunu, 2016/82770 nolu başvurunun, Resmi Marka Bülteninde ilanı üzerine, müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığına itirazda bulunulduğunu, itirazın reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de YİDK tarafından reddedildiğini, müvekkili markalarının tanınmış olduğunu, marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu, bu nedenle davaya konu kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 2017-M-9888 sayılı YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markaları arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı ... vekili, müvekkilinin sahibi olduğu "winstonacademy" markasının 16. ve 41. sınıfları kapsadığını, davacı markasının ise 34. sınıfı kapsadığını, müvekkilinin, uzun yıllardır yayıncılık alanında faaliyet gösterdiğini, özellikle İngilizce eğitimi alanında, eğitim kitapları, cd'ler, posterler, eğitim kartları, hikaye kitapları, ... vb. değişik eğitim ve kültür ürünleri ürettiğini, markaların genel görünümünün birbiri ile karıştırılacak nitelikte aynı ya da benzer olmadığını, “Winston” kelimesini kullanmak dışında ortak bir noktaları olmadığının açıkça görüldüğünü, “Winston” kelimesinin özel bir tasarım sonucu oluşturulmuş özgün bir isim olmayıp, tüm dünyada yaygın olarak kullanılan, İngilizce kökenli bir erkek ismi olduğunu, herkesin aklına gelebilecek, marka olarak seçilip kullanılabilecek genel geçer bir sözcük olduğunu, her iki markanın kapsadığı malların/hizmetlerin ve kullanım amaçlarının farklı olduğunu, malların/hizmetlerin benzer olmadığı durumlarda, karıştırılma ihtimalinin de ortadan kalktığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin dava konusu marka başvurunun “WINSTONACADEMY” ibaresinden oluştuğu, kapsamında 16. ve 41. sınıftaki mal ve hizmetlerin bulunduğu, itiraza dayanak markanın ise "winston", "winston", "winston", "winston fine white+şekil", "winston+şekil", "winston+şekil", "winston+şekil", "winston red", "winston red", "winston red cpb american blend", "winston red" ibarelerinden meydana geldiği ve koruma kapsamında 34. sınıftaki mal ve hizmetlerin yer aldığı, belirtilen sınıflardaki mallar/hizmetler dikkate alındığında, dava konusu marka ile davacı markalarının mal/hizmetlerinin aynı/benzer/ilişkili olmadığı, marka işaretleri arasında belirli düzeyde görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu ancak, kavramsal bir benzerliğin bulunmadığı, markaların kapsamında bulunan malların/hizmetlerin kullanım amaçlarının farklı olduğu, üretim kaynaklarının farklı olması nedeniyle aynı/benzer/ilişkili mallar/hizmetler olmadıkları, dava konusu başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, davacının, dava konusu markanın kapsamında yer alan mallar/hizmetler bakımından davalı karşısında "wınston" ibaresi üzerinde öncelik hakkının olmadığı, davalı şirket başvurusunun davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayacağı, itibarına zarar verebileceği, hususunun kanıtlanamadığı, kötü niyet iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, dava konusu marka ile davacı markalarının kapsamındaki mal ve hizmetlerin aynı, benzer veya ilişkili olmadığı, marka işaretleri arasında belirli düzeyde görsel ve işitsel benzerlik bulunduğu ancak, kavramsal bir benzerliğin bulunmadığı, dava konusu markanın kapsamında bulunan 16. ve 41. sınıflardaki mal ve hizmetler ile davacının markalarının kapsamında yer alan 34. sınıftaki malların kullanım amaçlarının farklı olup birbiriyle rekabet içinde bulunmadıkları, taraf markaların üretim kaynaklarının da farklı olması nedeniyle dava konusu başvuru ile itiraza mesnet markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesinde öngörülen çifte benzerlik koşulunun gerçekleşmediği, davacının, dava konusu markanın kapsamında yer alan mal ve hizmetler bakımından davalı karşısında "wınston" ibaresi üzerinde öncelik hakkının olmadığı bu sebeple anılan KHK'nın 8/3 maddesi koşullarının oluşmadığı, KHK 8/4 maddesindeki şartların davacı yararına gerçekleştiği hususunun ispat edilemediği, kötüniyet iddiasının kanıtlanamadığı, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.