MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10.05.2018 gün ve 2016/697 - 2018/410 sayılı kararı onayan daire'nin 02.12.2019 gün ve 2019/1092 - 2019/7739 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı Sönmez Makine San. Tic. Ltd. Şti.'nin ortağı olan davalının müvekkiline ortaklık teklifinde bulunduğunu, müvekkilinin de teklifi uygun görerek davalıya para verdiğini, taraflar arasındaki ortaklığın bir süre devam ettiğini ancak, daha sonra ilişkiyi sona erdirdiklerini ve davalının davacıya 1.350.000 USD borçlu olduğunun tespit edildiğini, davalı tarafından borca karşılık bono verildiğini, bono bedelini ödememesi nedeniyle aleyhine takip başlatıldığını ancak, takibe itiraz ettiğini, borcunu da ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 50.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahslini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamna göre; davacı tarafın ceza soruşturmasında savcılıkta alınan 30.10.2017 tarihli beyanında dava konusu bononun davalıya satılıp devredilen taşınmaz karşılığında alındığını belirterek bonodaki nakden kaydını tâlil ettiği ve ispat yükünü üzerine aldığı, davalının boş senedin rıza dışı ele geçirildiği yönündeki savunmasının ise tâlil niteliğinde olmadığı, zira davalının davacıya rızasıyla senet verdiğini dahi kabul etmediği, davacının dava konusu bononun taşınmaz satışı ve devri karşılığında alındığı yönündeki iddiasına yönelik ise yazılı bir delil sunmadığı, tanık deliline dayanmış ise de, iddiasının tanıkla ispatının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 10,30 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.