MAHKEMESİ: FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 27.11.2019 tarih ve 2018/450-2019/516 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili ve davalı Kurum vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Posta” esas unsurlu markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2014/64320 sayılı “SONPOSTA” ibareli marka başvurusuna iltibas ve tanınmışlık vakıasına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, YİDK‘in 2015/M-11383 sayılı kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, başvuru markası kapsamında yer alan emtialar mesnet markalar kapsamında aynen yer aldığı gibi tarafların marka olarak kullanmak istedikleri işaretlerin de benzer olduğu bu nedenle taraf markaları arasında iltibas tehlikesi bulunduğu, davacı yanca tanınmışlık vakıasına dayanılmışsa da dosya kapsamında bu hususu ispata yarar delil bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, davaya konu YİDK kararının iptaline karar verilmiştir.
Kararı, davacı ... davalı Kurum vekilleri temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı Kurum vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davalı Kurumdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, alınmadığı anlaşılan 54,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.