MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2020 tarih ve 2020/63 E. - 2020/330 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, taraflar arasında mal alım sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre ürün bedellerinin ödeme gününde USD üzerinden hesap edilecek TL kuruna göre belirleneceğini, yapılan ödemelerden sonra meydana gelen kur farkını davalının ödemediğini, başlatılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sözleşmedeki ödeme tablosuna uygun olarak çekle ödeme yapıldığını, çekin ödeme aracı olduğunu, kur farkı talebinin kötüniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılanma sonucunda,itirazın iptali davalarının takibe sıkı sıkıya bağlı olduğu, davacı alacaklının takip talebinde cari hesap alacağı olarak belirttiği alacağın kur farkından kaynaklandığını dava dilekçesinde açıkça belirttiği, bu durumda itirazın iptali davalarının takip talebine sıkı sıkıya bağlı olduğu dikkate alınarak davacının kur farkı alacağı olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.