MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 13.12.2018 tarih ve 2018/24 E- 2018/314 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 14.09.2020 tarih ve 2019/275 E- 2020/691 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının ‘’TRİPADVİSOR+ŞEKİL’’ ibareli tanınmış markanın ve ’’www.tripadvisor.com’’ ibareli internet sitesinin sahibi olduğunu, davalı şirketin "HISSCAFE+ŞEKİL" ibareli, 2016/59214 kod numaralı marka başvurusuna davacının kötü niyet, tanınmışlık ve iltibas vakıalarına dayanarak yaptığı itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini, davacının özellikle baykuş temalı reklam ve tanıtımları ile çok sayıda takipçiye hitap ettiğini, bir çok sosyal medya hesabı ve takipçi sayısı elde ettiğini, davalının kötü niyetli olarak müvekkilinin markasının tanınmışlığından faydalanarak haksız kazanç elde etmek amacıyla marka başvurusu yaptığını, markaların benzer olduğunu ileri sürerek, YİDK'nın 2017/M-10425 sayılı kararının iptalini talep etmiş, ayrıca 26.01.2018 havale tarihli dilekçesi ile davalı ... başvurusunun yalnızca 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, Geçici konaklama hizmetleri" yönünden iptalini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, dava konusu başvuru ile davacı markaları arasında iltibasa yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin HİSS ibareli markası ile 29, 30, 32 ve 43. sınıflarda yer alan mal ve hizmetler üzerinde faaliyette bulunduğunu, müvekkilinin 30. sınıf kapsamında sağlamış olduğu hizmetlerin davacı şirketin yürüttüğü faaliyetler ile bir ilgisinin olmadığını, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2016/59214 sayılı ibareli marka başvurusu ile davaya mesnet markalar arasında benzerlik olduğu, dava konusu markanın kapsamında bulunan 43. sınıftaki "Yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri. Geçici konaklama hizmetleri" yönünden taraf markaları arasında emtia benzerliğinin bulunduğu, bu hizmetler yönünden 556 sayılı KHK 8/1-b maddesi anlamında iltibas ihtimalinin olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Türk Patent YİDK'nın 2017/M-10425 sayılı kararının 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, Geçici konaklama hizmetleri" yönünden iptaline karar verilmiş, karara karşı, davalı TPMK vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu 2016/59214 sayılı "hisscafe+şekil" ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet 2014/104328 ve 2015/89264 sayılı markalar arasında, başvuru kapsamındaki 43. sınıfta yer alan "yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri, Geçici konaklama hizmetleri" yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, davacı markalarının asli unsurunu oluşturan ve özgünlük taşıyan baykuş figürünün çok benzerinin dava konusu başvuruda asli unsur olarak kullanıldığı gerekçesiyle davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 18/04/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.