MAHKEMESİ:FİKRİ VE SINAÎ HAKLARHUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.02.2020 tarih ve 2019/324 E. - 2020/45 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin FİT ibareli 29., 30., 32., ve 35. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 2000/4524, 2007/32835, 2013/29479, 2013/29468 sayılı markaların sahibi olduğunu, davalının kötüniyetli olarak 28.03.2012 tarihinde 30. sınıf ürünleri içeren DİEFİT ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvurunun reddi istemiyle yaptıkları itirazların reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptali ile davalı markasının hükümsüzlüğü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, başvuru konusu işaret ile redde mesnet FİT ibareli markaların bütüncül olarak değerlendirildiğinde görsel, sescil ve anlamsal olarak ilişkilendirilemeyecek derecede farklı olduğunu, FİT ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı TPMK vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada, davacıya ait "fit" markasının, başvuru konusu 30. sınıf ürünler bakımından yaygın kullanım alanına sahip ve ifade ettiği anlam itibariyle ayırtediciliği zayıf nitelikte bir işaretten oluştuğu, dava konusu başvurunun ise "Diefit" ibaresinden oluştuğu, başvuru konusu ürünlerin, ortalama tüketiciler nezdinde, tarafların markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal olarak iltibas tehlikesine yol açacak derecede bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.