MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Manavgat 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 31.01.2019 tarih ve 2015/73 E. - 2019/33 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.10.2020 tarih ve 2019/1952 E. - 2020/1189 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacı şirketin davalı banka ile genel kredi sözleşmeleri imzaladığını, krediler kullandığını, kredi tahsisi esnasında banka tarafından masraf, komisyon tutarı kesildiğini, ayrıca erken ödemeler nedeniyle erken ödeme komisyonu tahsil edildiğini, bu kesintilerin haksız ve dayanaksız olduğunu belirterek belirsiz alacak davası içinde 1.000.-TL'nın müvekkilinden alındığı tarihten itibaren avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, erken ödenmesinden kaynaklanan müvekkili şirketten alınan erken ödeme cezalarının belirlenmesi ile belirsiz alacak davası içinde şimdilik 1.000.-TL'nin müvekkilinden alındığı tarihten itibaren geçerli olmak üzere avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline, kullandırılan kredilerle ilgili olarak komisyon dosya masrafı istihbarat gideri ipotek tesis ve fek masrafları vb gibi dosya ve hesap masrafları adı altında müvekkili şirketten tahsil edilen paraların belirlenip haksız alındığının hüküm altına alınarak belirsiz alacak davası kapsamı içinde şimdilik 1.000.-TL 'nin müvekkilinden alındığı tarihten itibaren geçerli olmak üzere avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, tahsilatların sözleşmeye uygun olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirketten, kredi kullandırma komisyonu, erken ödeme komisyonu, kurumsal istihbarat ücretleri ve ipotek fek ücretleri adı altında toplamda 191.572,30 Euro masraf kesintisi yapıldığının belirlendiği, bilirkişi raporunun usul ve yasaya uygun, denetime elverişli olduğu ve hesap yönü ile hükme esas alındığı, davalı banka tarafından çeşitli kalemler adı altında yapılan bu masraf kesintilerinin hiçbir şekilde yasal olmadığı bu masrafların kredi sözleşmesine yazılmış olsa dahi yazılmamış sayılacağı, yazılmamış sayılan bu bedellerin tahsil edilmesinin hukuka aykırı olduğu ve tahsil edildiği takdirde hesaba girdiği andan itibaren faizi ile birlikte iadesinin gerektiğinin belirtildiği, bu şekilde davalı bankanın, davacı şirketten yasal olmayan bir takım masraf adı altında kesintiler yaptığı, bu kesintiler miktarının 191.572,30 Euro olduğu ve bu bedelin iadesi yönündeki davacı talebinin haklı olduğu, 191.572,30 Euro'nun dava tarihi olan 05/02/2015 tarihindeki merkez bankasınca Euro efektif satış kuru olan 2.77.-TL üzerinden çevrildiğinde dava tarihi itibari ile davacının 530.655,271 TL alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 530.655,271 TL alacağın 02/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının dayandığı sebeplere, delillerin tartışılıp delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 Sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 27.186,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
.