MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16.HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 13.07.2017 tarih ve 2015/220 E- 2017/110 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.11.2020 tarih ve 2017/6092 E- 2020/1849 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı adına tescilli bulunan 2006/34288 tescil numaralı "DP Digital Power" markasının 9 numaralı sınıftaki radyo, televizyon, video, kamera ve fotoğraf makinesi ürünleri yönünden kullanmama nedeniyle 556 Sayılı KHK'nın 14.maddesi uyarınca kısmen iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının dava konusu marka ile ilgili hiçbir hakka sahip olmadığını, dolayısıyla aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davanın esası yönünden ise bu markanın kullanıldığını bildirerek davanın reddini talep etmiştir.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK'nın 14. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 14/12/2016 tarihli kararıyla iptal edildiği, davanın dayanağının kalmadığı, davanın niteliği itibariyle yasal boşluğun MK'nun 1.maddesi kapsamında doldurulamaması nedeniyle davanın reddine, davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, kararı davacı vekili istinaf etmiştir.
İstinaf mahkemesince, davanın dayanağının kalmaması nedeniyle konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde karar verilmesi gerekmekte ise de, istinafa gelenin sıfatı ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden de bir istinaf sebebi ileri sürülmemiş olmasına göre davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy