MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12.02.2019 tarih ve 2018/264 E- 2019/18 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/669 E- 2020/1080 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin "HTS+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, 2017/75757 kod numarasını alan başvurunun, Markalar Dairesi Başkanlığınca 2005/50112 ve 2007/61927 sayılı "hts" ve "HTS TEKERLEK SİSTEMLERİ+şekil" ibareli markalara dayalı olarak 6769 Sayılı SMK'nın 5/1-ç maddesi uyarınca reddedildiğini, bu karara yaptıkları itirazın ise YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, markalar arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığını, markaların kapsamındaki emtianın da farklı olduğunu, davacı markasının uzun yıllardır WIPO nezdinde tescilli ve tanınmış marka statüsünde bulunduğunu ve Türkiye’ye ithalatının yapıldığını ileri sürerek, YİDK'nın 2018-M-2909 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Türk Patent vekili, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer, emtia kapsamlarının da aynı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının başvurusu ile redde mesnet 2007/61927 sayılı marka arasında figüratif farklılık olduğu gibi önceki markada yer alan emtia sınıfları itibariyle de farklılık bulunduğundan bu marka yönünden iptal kararının isabetli olmadığı, redde mesnet 2005/50112 sayılı marka ile davacının başvurusu arasında markayı oluşturan ibareler yönünden ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğu, markaların 11. sınıfta aynı tür emtiaları içerdiği, ancak davacının ‘’HTS’’ markasının 2003 yılından beri 11. ve 35. sınıflarda Almanya Patent ve Marka Kurumu, 2006 yılından itibaren de WIPO nezdinde davacı adına tescilli olduğu, markayla 2004 yılından itibaren ülkemize ithalat yapıldığı, davacının, redde mesnet 2005/50112 sayılı markanın başvuru tarihinden önce davacının markasını ülkemizde kullanmaya başladığı ve bu kullanımını yoğun bir şekilde 11. sınıf emtialar bakımından sürdürdüğünden kullanıma dayalı kazanılmış hakkının olduğu ve YİDK kararının bu emtia sınıflarınında da isabetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK’nın 2018-M-2909 sayılı kararının iptaline karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde; redde mesnet 2007/61927 sayılı marka kapsamında yapılan değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı, redde mesnet 2005/50112 sayılı marka için yapılan işaret ve emtia sınıfları benzerliği incelemesinin isabetliği olduğu, ancak Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 14.11.2008 tarih, 2008/11505 E.-12839 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, seri markanın varlığından söz edebilmek için, başvuru sahibinin uzun süredir kullandığı ve seri markaya dayanak teşkil edecek markasının tescilli olması gerektiği, 6769 sayılı SMK'da sağlanan korumanın tescil yoluyla elde edileceği, tescilsiz markaların seri markaya dayanak teşkil edemeyeceği, davacının Türkiye'de kendisine müktesep hak sağlayacak tescilli bir markası bulunmadığı, Türkiye'de tescilli bir markası bulunmayan davacının, yurt dışında tescilli markası ya da Türkiye'deki tescilsiz marka kullanımı olsa bile Türkiye’de aynı marka ve emtia sınıflarında markayı tescil ettirmeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf istemlerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın kabulü ile Türk Patent YİDK'nın 18.04.2018 tarih, 2018-M-2909 sayılı kararının, başvuru kapsamında yer alan 35. sınıftaki "Management services.(yönetim hizmetleri)" yönünden iptaline, fazlaya ilişkin iptal talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 20/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy