MAHKEMESİ: ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 23.10.2018 tarih ve 2017/374 E- 2018/367 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/672 E- 2020/1048 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin 2001/08798, 2011/85575 sayılı ve "YALIPAN", "YALIPAN" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2016/20052 sayılı “HEKİM YAPI YAPI PAN+şekil” ibaresini marka olarak adına tescil ettirmek için başvuruda bulunduğunu, müvekkilince başvuruya yapılan itirazın diğer davalı TPMK'nın 2017-M-7586 sayılı YİDK kararı ile yerinde görülmeyerek nihai olarak reddedildiğini, oysa markaların benzer olduğunu ve karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, davalı markasında yer alan ”Hekim Yapı” ibaresinin markaları birbirinden farklılaştırmadığını, markaların mal ve hizmetlerinin de aynı veya doğrudan ilişkili olduğunu ileri sürerek davalı TPMK YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Diğer davalı Şirket vekili, müvekkilinin markası ile davacı markalarının benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraf markalarının standart karekterle yazılmış “HEKİM YAPI YAPI PAN+şekil” ve "YALIPAN" ibarelerinden oluştuğu, markaların bir bütün olarak değerlendirildiğinde ibarelerin benzer olmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi şartlarının oluşmadığı, davacının redde mesnet markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/4 bendi anlamında tanınmış marka olduğunun ispatlanamadığı, kaldı ki somut olayda markalar benzer bulunmadığından, 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davalının başvurusundaki asıl unsurun "Yapı Pan" ibaresinden oluştuğu, başvuruda yer alan "Hekim" ibaresinin ise davalının çatı markası olduğu, dolayısıyla benzerlik incelemesinde dikkate alınamayacağı, davalının marka tescil başvurusunun asıl unsurunu oluşturan "YAPIPAN" ibaresinin, davacının markalarında yer alan "Yalıpan" asıl unsuru ile biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak, ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzer bulunduğu, dolayısıyla 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesindeki iltibas koşulunun oluştuğu gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile davalı TPMK'nın 2017-M-7586 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı şirketin 2016/20052 numaralı “HEKİM YAPI YAPI PAN+şekil” ibareli markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.
Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPMK'dan alınmasına, 21/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.