MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.10.2020 tarih ve 2017/417 E. sayılı istinaf isteminin reddine dair ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulü ile temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nce verilen 29.12.2020 tarih ve 2020/1401–2020/1601 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olup, davalı vekilinin 17.02.2021 tarihli UYAP üzerinden ibraz ettiği dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini Dairemize bildirmesi üzerine dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
İstinaf Mahkemesince verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiş ise de, davalı vekili tarafından UYAP üzerinden ibraz edilen 17.02.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davalı vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davalı vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.