MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28.12.2018 tarih ve 2017/329 E- 2018/512 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2019/642 E- 2020/1055 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı Atakul Otomotiv Tic. ve San. A.Ş.’nin, “atakuldizel” markasını 07, 12, 22, 35, 37 ve 40. sınıflarda tescili için TPMK nezdinde 24.11.2015 tarih ve 2015/96167 numaralı başvuruyu yaptığını, davacının bu başvuruya 17.05.2011 tarih ve 2011/41653 tescil numaralı 12. sınıfta tescilli “atdatakul dizel” markasını mesnet göstererek itiraz ettiğini, itirazlarının TPMK tarafından kabul edilerek, 2015/96167 numaralı başvurudan 12. sınıfın çıkarılmasına karar verildiğini, bu karara davalı şirket tarafından itiraz edilmesi üzerine, YİDK kararı ile önceki kısmi ret kararının kaldırılarak 12. sınıfın başvuru sahibine iadesine karar verildiğini, davalının 24.11.2015 tarih ve 2015/96167 numaralı “atakuldizel” ibareli marka başvurusunun hem davacının 2011/41653 tescil numaralı “atdatakul dizel” markasıyla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu hem de davacının markasıyla aynı sınıfta bulunduğunu ileri sürerek, davalı ... YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı ... vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, davalının “Atakul” markasını 1983’lü yıllardan beri kullandığını, "Atakul" markasını tanınır, bilinir hale getirenin de davalı olduğunu, davacının kullanımının davalıya ait marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğu için davalı tarafından davacı aleyhine Bakırköy 1. FSHHM’nin 2014/253 E. sayılı dosyasında açılan davanın 2016/62 K. sayılı kararla davalı lehine sonuçlandığını, mahkemece “Atakul Dizel” şeklindeki davacı kullanımlarının, davalıya ait “Atakul” markasına tecavüz ve haksız rekabet oluşturduğuna, "Atakul Dizel" ibaresindeki çekirdek unsurun “Atakul” ibaresi olduğu tespit edilerek tecavüzün menine karar verildiğini, davacının “Atdatakul Dizel” markasının hükümsüzlüğü için davalı tarafından Bakırköy 1. FSHHM’de 2017/470 E. sayılı davanın açıldığını, davacının dayandığı “Atdatakul Dizel” markasının kullanılmayan bir marka olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "atakuldizel" ibareli başvurusu ile davacının "şekil+atdatakul dizel" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil olarak, başvuru kapsamında bırakılan dava konusu 12. sınıf mallar yönünden, ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerliğin bulunduğu, ne var ki davalının aynı sınıfta 189365, 2006/26756, 2006/26755 sayılı "atakul" asli unsurlu tescilli markalarını uzun süreli kulandığı ve bu kullanıma dayalı müktesep hak koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunsa da davalının, işbu dava konusu marka tescil başvurusu yönünden, aynı sınıfta 189365, 2006/26755, 2006/26756 sayılı "atakul" asli unsurlu tescilli markaları dolayısıyla müktesep hak koşullarının davalı yararına oluştuğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 04/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy