MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Buldan Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 19.02.2019 tarih ve 2017/255 E- 2019/108 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 11.09.2020 tarih ve 2019/1681 E- 2020/955 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin aynı sayılı ve 25.01.2021 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin süresinden sonra verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup bu kez ek kararın incelenmesi davalı vekilince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Dava, davacının banka hesabından bilgisi dışında 3. kişinin kredi kartı hesabına havale yapıldığı iddiasıyla havale edilen tutarın davalı bankadan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne, 120.000,00 TL maddi zararın yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davalı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, istinaf mahkemesince, temyiz dilekçesinin süresinden sonra verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine dair 25/01/2021 tarihli ek karar verilmiştir.
Bu kez temyiz talebinin reddine dair ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Eski hale getirme talebi HMK’nın 95. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hale getirme talebinde bulunabilir. Düşen bir hakkın eski hale getirilmesine karar verilebilmesi için belli süre içerisinde işlem yapmaya mecbur olan kimsenin veya vekilinin elinde olmayan sebeplerle o işlemi yapmaktan aciz olduğu kanıtlanmış olmalıdır. Yine aynı Kanunun 98.maddesine göre, yapılamayan işlem için eski hale getirme, bu işlem için hakkında hangi mahkeme inceleme yapacak idiyse o mahkemeden talep edilir. Başka bir deyişle HMK’nın 98. maddesi hükmü gereği, temyiz süresinin geçirilmiş olması üzerine eski hale getirme taleplerinin incelenmesi, hükmü temyizen incelenmekle görevli Yargıtay Dairesi’ne ait olduğundan davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz talebinin kabulü ile istinaf mahkemesinin 2019/1681 esas ve 2020/955 karar sayılı ve 25/01/2021 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Somut olayda istinaf mahkemesi kararı, davalı vekiline 28.09.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekili, 14.01.2021 tarihli dilekçesi ile aile bireylerinin, en sonuncusu 21.10.2020 tarihli olan PCR pozitif sonuçlarını sunarak eski hale iade ve temyiz başvurusunda bulunmuştur. Kararın tebliğ tarihi, eski hale getirme talebine konu vakaların tarihi ve eski hale iade ve temyiz başvuru tarihleri dikkate alındığında, davalı vekilinin HMK’nın 96. maddesinde belirtilen engelin ortadan kalkmasından sonraki iki haftalık süreden çok sonra talepte bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin eski hale iade talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nin 2019/1681 esas ve 2020/955 karar sayılı ve 25/01/2021 tarihli ek kararına yönelik temyiz talebinin kabulü ile ek kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin eski hale getirme talebinin reddine, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 12.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.