MAHKEMESİ: ERZURUM BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 25.09.2020 tarih ve 2020/92 E. - 2020/271 K. sayılı kararın davalı tasfiye memuru tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 11.02.2021 tarih ve 2020/1625 E. - 2021/142 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili banka ile Zafer Kollektif Şirketi ... ve Ortakları Adına ... ve ...Kollektif Şirketi ... ve Kardeşleri arasında düzenlenen kredi sözleşmeleri uyarınca kullandırılan kredilerin ödenmemesi üzerine icra takiplerine başlanıldığını, icra takiplerine yapılan itirazların iptali için Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/265, 2019/266, 2019/283, 2019/284, 2019/288, 2019/289 Esas sayılı dosyalarında dava açıldığını, yargılama sırasında her iki firmanın da 12/07/2019 tarihinde Ticaret Sicil kaydından terkin edildiğinin öğrenildiğini, mahkeme tarafından ihya davası açmak üzere süre verildiğini, tasfiye işlemlerinin eksiksiz olarak tamamlanması için şirketin ihya edilmesi gerektiğini ileri sürerek Zafer Kollektif Şirketi ... ve Ortakları Adına ... ile ...Kollektif Şirketi ... ve Kardeşleri şirketlerinin ihyasına, tasfiye memuru olarak ...'ın atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir .
Davalı Ticaret Sicil Müdürlüğü, davanın açılmasına Ticaret Sicil Müdürlüğü'nün sebebiyet vermediğini ve ihya davasında yasal hasım olduğunu, şirketin ihyası hususunun mahkemenin takdirinde olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı ..., davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, son tasfiye memuru olarak görevlendirilmesi halinde tarafına ücret ödenmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; ihyası istenen her iki firmanın 12/07/2019 tarihinde ticaret sicil kayıtlarının terkin edildiği, tasfiye işlemlerinin eksiksiz olarak yapılabilmesi için şirketlerin ihya edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı davalı ... tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; davanın TTK 547. maddesi uyarınca ihya istemine ilişkin olması nedeniyle istemin kabulüne karar verilmesi halinde, ek tasfiye işlemlerini yapması için son tasfiye memuru veya memurlarının ya da yeni bir veya birkaç kişinin tasfiye memuru olarak atanıp, keyfiyetin tescil ve ilanına karar verilmesi gerekmekte iken mahkemece anılan düzenleme nazara alınmadan sadece şirketin ihyasına ve ek tasfiye işlemlerinin aynı tasfiye memuru tarafından yürütülmesine karar verilmesiyle yetinildiği, bu hususun tescil ve ilanına karar verilmemiş olmasının doğru görülmediği gerekçesiyle davalı tasfiye memurunun istinaf kanun yolu başvurusunun kısmen kabulüne, HMK'nın 353/(1)-b-2. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile, her iki şirketin Erzurum Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2019/265, 2019/266, 2019/283, 2019/284, 2019/288, 2019/289 Esas sayılı dosyaları ile sınırlı olmak üzere ihyasına ve yeniden tesciline, her iki şirkete tasfiye memuru olarak ...'ın ek tasfiye memuru olarak atanmasına, ek tasfiye memuruna ücret takdirine yer olmadığına, kararın Ticaret Sicil Müdürlüğünce tescil ve ilanına karar verilmiştir.
Kararı, davalı ... temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ...'ın temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 23/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.