MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 06.11.2019 tarih ve 2018/453 E. - 2019/793 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından adli yardım talepli olarak istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 09.10.2020 tarih ve 2020/1049 E. - 2021/375 K. sayılı ara karara karşı davalılar vekilince itiraz edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.10.2020 tarih 2020/7 D. İş Esas numaralı karar ile itirazlarının reddine karar verilmiş, bu kez temyiz harç ve giderleri muhtıraya rağmen yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce 10.03.2021 tarih 2020/1049 E. - 2021/375 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi adli yardım talepli olarak davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
1-Davalılar vekilinin adli yardım talebi ile ilgili olarak yapılan incelemede; 6100 sayılı HMK’nın 334 vd. maddeleri uyarınca, adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisiyle ailesini geçindirmek bakımından önemli bir zarurete düşürmeksizin, davanın gerektirdiği giderleri ödeme gücünden kısmen veya tamamen yoksun bulunduğunu ve taleplerinin açıkça dayanaktan yoksun olmadığını ispat etmesi gerektiği, adli yardımdan yararlanabileceklerin, gerçek şahıslar, kamuya yararlı dernek ve vakıflar olduğu belirtilmiştir. Aynı Yasa’nın 336/2. maddesine göre talepte bulunan kişi, iddiasını dayandırdığı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye sunmak zorundadır. Somut olayda hükmü temyiz eden bir kısım davalıların şirket olması nedeniyle anılan yasa hükmü uyarınca adli yardımdan yararlanması mümkün görülmemektedir, diğer davalı şahısların ise adli yardım talebi ile ilgili olarak HMK'nın 336/2. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinin ekinde sunması gereken belgeleri sunmadığı, ayrıca dosya içindeki taşınmaz sorgulama evraklarından davalı şahısların adlarına kayıtlı taşınmazlarının bulunduğu anlaşılmakla, kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından davalılar vekilinin adli yardım talebinin HMK'nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin reddi nedeniyle, davalılar vekiline işbu adli yardım talebinin reddi kararının tebliği, bu karara itiraz süresinin beklenmesi, itiraz edilmediği veya itirazı reddedildiği taktirde 6100 sayılı HMK’nın 366. maddesi atfı ile 344. maddesi uyarınca peşin temyiz harcının ve dosyanın Yargıtay’a sevk giderinin ikmali için gerekli işlemler yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin adli yardım talebinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.