MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.07.2019 tarih ve 2019/43 E. - 2019/760 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.12.2020 tarih ve 2020/1328 E. - 2021/76 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi feri müdahil vekili tarafından istenilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 22.03.2021 tarihli ve aynı sayılı ek karar ile temyiz başvurusunun sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine dair verilen ek kararın incelenmesi feri müdahil vekilince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Dava, genel kurul kararlarının butlan ile malul olduğunun tespitine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karara karşı fer’i müdahil vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, istinaf mahkemesince, HMK’nın 66 ve devamı maddeleri uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına temyiz başvuru hakkı bulunmadığı, somut olayda, ...’ın davada feri müdahil olarak yer aldığı, davalı ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş’nin karara karşı istinaf isteminde bulunmadığını, bu durumda fer'i müdahilin anılan karara karşı tek başına temyiz hakkı bulunmadığı gerekçesiyle fer'i müdahil vekilinin istinaf isteminin sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.
Bu karar, fer’i müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen karara ilişkin temyiz isteminin, sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine ilişkin olarak verilen ek kararda hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına ve temyiz eden fer’i müdahil aleyhine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından doğrudan bir hüküm kurulmamış olmasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, fer’i müdahil vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin sıfat yokluğu nedeniyle usulden reddine ilişkin ek kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 14.06.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.