MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.03.2019 tarih ve 2017/586 E. - 2019/356 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 24.03.2021 tarih ve 2019/1278 E. - 2021/511 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Temyiz kanun yoluna başvuru süresi, karar tarihi itibariyle uygulanacak 6100 sayılı HMK’nın 361/1. maddesinde iki hafta olarak düzenlenmiştir. Dosyanın tetkikinde, Bölge Adliye Mahkemesi kararının, davacı vekiline 16.04.2021 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin 30.04.2021 tarihinde sona erdiği, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ise 03.05.2021 tarihinde verildiği görülmekle, davacı vekilinin yasal sürede temyiz başvurusunda bulunmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda 6100 sayılı HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı kanunun 346/1. maddesi hükmü uyarınca, süresinde yapılmayan temyiz istemiyle ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından karar verilebileceği gibi Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN SÜRE YÖNÜNDEN REDDİNE, işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 13.09.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.