MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 20.02.2019 tarih ve 2017/398 E. - 2019/49 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 13.11.2020 tarih ve 2019/601 E. - 2020/969 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “PEYNES” ibaresini ihtiva eden 29. sınıfta 2016/96192 sayılı “peynes sür-ye”, 2016/102159 sayılı “peynes süt lokumu”, 2016/102148 sayılı “peynes süt damlası”, 2016/102139 sayılı “peynes süt lokması şekil”, 2013/04294 sayılı “Peynes Süzme Beyaz Peynir”, 2013/04292 sayılı “Peynes Süzme Peynir”, 2013/63286 sayılı “peynir seven herkes, adresiniz peynes!”, 29, 30 ve 31. sınıflarda 2012/97319 sayılı “peynes sütbeyaz”, 2012/67701 sayılı “peynes”, 2007/17319 sayılı “peynes” ibareli marka başvuru/tescillerinin bulunduğunu, müvekkilinin 2016/102148 numara ile kayıtlı “PEYNES SÜT DAMLASI” markasının tescili için başvuruda bulunduğunu, davacının bu başvurusuna davalı tarafın “SÜT DAMLASI” markasını mesnet göstererek haksız bir şekilde yaptığı itiraza istinaden TPMK YİDK’nın 2017-M-6953 sayılı kararı ile nihai olarak başvurunun tümden reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı şekilde verildiğini ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK’nın 2017-M-6953 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkilinin itiraza mesnet markalarında orijinal bir işaret olan ve münferiden ayırt edici role sahip bulunan “SÜT DAMLASI” ibaresinin, dava konusu başvuruda birebir olarak yer aldığını, davacının başvurusundaki “PEYNES” ibareli ekin ise “çatı marka” görevini üstlendiğini, dolayısıyla da bu ibarenin yapısı ve özellikleri gereği markanın tali unsurunu teşkil ettiğini ve markaya da belirgin bir farklılık kazandırmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu marka kapsamında tescili talep edilen hizmetler ile davacı markalarında yer alan emtiaların 29. sınıfta aynı tür mal ve hizmetleri kapsadığı, davacının dava konusu “peynes süt damlası” markası ile redde mesnet “süt damlası” markası arasında görsel, fonetik ve kavramsal olarak benzerlik bulunduğu, davacının 2016/102148 sayılı marka başvurusu ile davalının 2015/09381 sayılı markası arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas ihtimalinin oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının dava konusu “peynes süt damlası” ibareli marka tescil başvurusunda asıl ve ayırt edici unsurun "süt damlası" ibaresi olduğu, zira başvuruda yer alan "Peynes" ibaresinin davacının lider markası olup, benzerlik incelemesinde dikkate alınamayacağı, yine "süt damlası" ibaresinin, tescili istenen 29. sınıf mallarda tanımlayıcı veya zayıf bir ibare olduğunun söylenemeyeceği, tarafların markalarını 29. sınıfta aynı mallarda kullanmak istedikleri, dolayısıyla tarafların markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy