MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Babaeski Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 09.07.2018 tarih ve 2018/126 E. - 2018/377 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi’nce verilen 05.11.2020 tarih ve 2020/46 E. - 2020/266 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmiş olup, davacılar vekilinin 18.01.2021 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini Dairemize bildirmesi üzerine dosyanın incelenmeksizin iadesinin istendiği gözlenmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
İstinaf Mahkemesince verilen karar, davacılar vekilince temyiz edilmiş ise de, davacılar vekili tarafından ibraz edilen 18.01.2021 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden feragat edilmiştir. Temyiz eden davacılar vekili tarafından ibraz edilen dosyada mevcut vekaletname örneği incelendiğinde vekile temyizden feragat etme yetkisinin tanınmış olduğu görülmüştür. HMK’nın 307. (HUMK’nın 91'inci) maddesine göre feragat, iki taraftan birinin netice-i talebinden vazgeçmesidir. Bu itibarla, davacılar vekilinin temyiz isteminin usulüne uygun bulunan feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz isteminin feragat nedeniyle REDDİNE, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 02.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.