MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Karaman 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 03.11.2020 tarih ve 2019/135 E- 2020/143 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 18.03.2021 tarih ve 2021/241 E- 2021/383 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, dava dışı Karet Entegre Et ve Gıda Sanayi Tic. A.Ş.'nin en son genel kurul toplantısını 03/04/1999 tarihinde yaptığını, yönetim kurulu üyeliklerine 3 yıl süreyle Kasım ve Mustafa Geredeli ile davacı ...'nın seçildiğini, davacının yönetim kurulu üyeliğinden 25/04/2003 tarihinde istifa ettiğini, istifa üzerine alınan karar ile ... 'ün atandığını, fakat bu atamanın tescil ve ilan edilmediğini, bu nedenle yönetim kurulu başkanlığını da yapan davacıya şirketin kamu borçları nedeniyle zaman zaman icra takipleri yapıldığını, davacının yönetim kurulu üyeliğinden istifasının yanı sıra ortaklık hisselerinin tamamını noter senediyle 22/08/2003 tarihinde ...'ya sattığını, şirketin 6102 sayılı Yasa'nın geçici 7. maddesi gereğince 21/10/2013 tarihinde sicilden resen terkin edildiğinden davacının ilgili şirketin yönetim kurulu üyeliğinden istifa ettiğine ilişkin 25/04/2003 tarih ve 15 sayılı yönetim kurulu kararının resen tescil ve ilanı için açacağı davada şirkete karşı husumet yöneltebilmeleri için bu işlemle sınırlı olmak üzere Karet Entegre Et ve Gıda Sanayi Tic. A.Ş.'nin canlandırılması gerektiğini ileri sürerek dava dışı şirketin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
İlk derece mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, ihyası talep edilen şirketin 2013 yılında sicilden terkin edildiği, ihya talebinin ise 02/07/2019 tarihinde davaya konu edildiği, bu haliyle terkin işleminden sonra 5 yıldan fazla süre geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davacı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.
Bölge adliye mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, davacının istinaf sebeplerinin hukuki dayanaktan yoksun olduğu, ilk derece mahkemesince verilen red kararında usul ve yasaya aykırı bir hal bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/03/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy