MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.12.2019 gün ve 2019/472 - 2019/1214 sayılı kararı onayan Daire'nin 09.06.2021 gün ve 2020/5192 - 2021/4914 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacının cari hesaptan kaynaklanan alacağını tahsil için başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının keyfi olarak faturalar düzenleyip alacağına kaydettiğini davacıya borçlu olmadıklarını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Taraf vekilleri, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
2- Davacının karar düzeltme istemine gelince,
Dava, taraflar arasındaki satın alma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.
Davacı, gerek dava dilekçesinde gerekse de aşamalardaki beyanlarında, tarafların en son 02.03.2012 tarihli toplantıda bir araya gelerek, alacak miktarını 173.964,03 TL olarak belirlediklerini ve bu belirlemeye göre insert ve mağaza içi aktiviteler vesair faaliyetlerden mahsup hususunda anlaştıklarını, bu anlaşma uyarınca da davalı lehine aktivitelerden doğan bir kısım alacağın borçtan mahsup edildiğini, ancak bu mahsubu gerçekleşmemiş alacaklar için davalıya fatura tanzim edilerek gönderildiğini, dolayısıyla davalının faturalarının mahsuplaşma şartıyla kayda alındığını, davalı lehine kayden oluşturulan alacağın kayıtlardan çıkarılarak mutabakat farkı faturası düzenlenip davalıya gönderildiğini iddia etmiştir. Davacının düzenlemiş olduğu 13.09.2012 tarihli fatura mutabakat farkı adı altında düzenlenip fatura tutarı ise 152.590,12 TL'dir. Taraflar arasında imzalanmış olan 02.03.2012 tarihli toplantı tutanağında ise fatura konusu husus "...02.03.2012 tarihi itibari ile mutabık olunmayan 173.694,03 TL tutarı 2012 yılı içerisinde yapılacak olan İNSERT ve MAĞAZA İÇİ Aktiviteler ile mahsuplaşılacaktır." (Detaylar Tablo 1 de ki gibidir.)" şeklinde ifade edilmiştir. Dolayısıyla bu tutardan 2012 yılı içerisinde yapılan insert ve mağaza içi aktiviteler belirlenip ona göre mahsuplaşma yapılacaktır. Davacı, bu bedelden 2012 yılı içerisinde yapılanları mahsup edip bakiye kısım için ise fatura düzenlendiğini ifade etmektedir. Yargılama sırasında alınan 30.12.2014 ve 15.04.2015 tarihli bilirkişi raporlarında, 02.03.2012 tarihli toplantıda davacı-satıcının alacak miktarının 173.964,03 TL olarak belirlendiği, bu alacağın insert ve mağaza içi aktiviteler ve sair faaliyetlerden mahsubu hususunda anlaştıkları tabloların mutabakat metnine eklendiği ancak mahsuplaşma temennisiyle atiye bıraktıkları ve bu faturanın kesinleştiği ifade edilmiştir. Bilirkişi raporlarında mahsubu gerçekleşmemiş alacaklar için kesilen bu faturanın davalı tarafından kabul edilmeyip davalı defterlerine davacı alacağı olarak kaydedilmediği tespiti yapıldıktan sonra gerek taraflar arasındaki sözleşmede gerekse de TTK veya VUK'da mutabakat farkı adı altında fatura düzenlenebileceğine dair bir hüküm bulunmadığı ve böyle bir mutabakatın da gerçekleşmediği gerekçesiyle bu faturanın yok hükmünde olduğu tespiti yapılıp mahkemece bu bilirkişi raporları esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiştir. Ancak açıklandığı üzere taraflar arasındaki toplantıda alacak miktarı belirlenip mahsuplaşmanın ise hangi durumda yapılacağı tutanağa geçirilmiştir. Artık bu tutanak içeriği değerlendirilmeden, böyle bir faturanın düzenlenemeyeceğine dair yetersiz bilirkişi incelemesine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bu nedenle kararın bu yönden bozulması gerekirken onanmasına karar verilmesi doğru olmadığından davacı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile onama ilamının kaldırılmasına ve kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harçlarının isteği halinde karar düzeltme isteyen davacıya iadesine, 12/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.