MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 02.12.2019 gün ve 2014/488 - 2019/965 sayılı kararı onayan Daire'nin 15.06.2021 gün ve 2020/4136 - 2021/5081 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davacının akaryakıt satış ve pazarlama işi ile iştigal ettiğini, bu kapsamda Total markası adı altında bayilik faaliyetinin gerçekleştirildiği ve davalı adına kayıtlı gayrimenkulde 17.04.2003 tarihli protokol kapsamında davacıya 05.07.2015 tarihine kadar intifa hakkı verildiğini, Rekabet Kurumu’nun 12.03.2009 tarihli duyurusuyla 18.09.2005’ten önce akdedilmiş olan intifa vb. sözleşmeleri de kapsayan benzeri etkiye sahip tüm hukuksal tasarruflara ilişkin hakların terkin edilip yeniden 5 yılı aşmayacak şekilde tesis edilmemesi veya kısaltılmaması halinde 18.09.2010’dan sonra 2002/2 sayılı tebliğ kapsamındaki grup muafiyetinden yararlanamayacağını ilan ettiğini, davacının da intifa hakkı tesis edilen taşınmazda kalıcı yatırımlar tesis ettiğini, ancak intifa hakkının Rekabet Kurumu’nun düzenlemeleri çerçevesinde 18.09.2010'da sona erdiğini, bu açıdan davalının 18.09.2010 ile 05.07.2015 dönemi için sebepsiz zenginleştiğini, kalıcı teknik yatırımlar için ödenen bedelin 12.03.2009 tarihine kadar güncellenmiş değerinin 61.790.-TL olduğunu belirterek bu tutarın 12.03.2009’dan itibaren işleyecek ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44.70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.