MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26.10.2021 tarih ve 2021/66 E. - 2021/319 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından duruşmalı, davalılar vekilleri tarafından duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 44.020 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin oğlunun askerlik görevini yerine getirirken 29.09.1988 tarihinde şehit olduğu, Jandarma Genel Komutanlığı tarafından 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkındaki Kanun gereğince tahakkuk ettirilen tazminatın davacılara ödenmesi için 24.04.1989 tarihinde davalı banka aracılığıyla gönderildiğini, ancak müvekkillerine ödeme yapılmadığını ileri sürerek, 14.100.000 TL'nin bugüne kadar işlemiş faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... Mevduatı Sigorta Fonu vekili, davanın reddini istemiştir.
Davalı .... vekili, davanın reddini istemiştir ,
Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davalı TMSF aleyhine açılan davanın pasif husumet ehliyeti bulunmaması nedeniyle 6100 sayılı HMK m. 114/I-d ve 115. maddesine göre usulden reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne, 14,10 TL tazminatın 24.04.1989 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalı ... AŞ.den tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'ya eklenen Ek-Madde 4'te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2021 yılı için 4.270,00 TL'dir. Davalı banka aleyhine hükmedilen meblağın 14,10 TL olduğu ve yukarıda yazılı madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin miktardan ayrı ayrı reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin miktar yönünden ayrı ayrı REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.