MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 02.02.2012 gün ve 2010/96-2012/63 sayılı hükmün (kapatılan) Yargıtay 19. Hukuk Dairesince 28.03.2013 gün ve 2013/665-2013/5434 sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa'nın 43 ve geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı Genpar Otomotiv Tic. ve San. Ltd. Şti.’den İVECO marka aracı satın aldığını, aracın 29.05.2008 tarihinde yolda kaldığını, bunun üzerine İVECO ana bayii olan İstanbul Fiat Otomotiv Tic. San. Ltd. Şti.'ye getirildiğini, firma tarafından motor pistonunun birinci gözünün erimiş olduğunun ve arızanın enjektör damlatmasından kaynaklandığının tespit edildiğini, arızanın norm dışı yakıt kullanımından kaynaklanması nedeniyle garanti kapsamına alınamadığını ve 9.005,93 TL’nin fatura edildiğini, müvekkili şirketin Shell-Turcas Petrol A.Ş. ile imzaladığı taşıt tanıma sistemi sözleşmesi gereğince yakıtını Shell-Turcas Petrol A.Ş.’nin bayisinden aldığını, arıza yapan araçta taşıt tanıma sistemi bulunduğunu, Shell bayii dışında herhangi bir bayiden yakıt alınmadığını ileri sürerek tamirat masrafı olarak ödenen 9.005,93 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Genpar Otomotiv Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili, müvekkili şirketin Otoyol San. A.Ş.’nin yetkili temsilcisi olduğunu, davanın bu şirkete yöneltilmesi gerektiğini, iddia edilen gizli ayıp nedeniyle zamanaşımı süresinin dolduğunu, aracın müvekkili şirket tarafından kusursuz olarak davacıya teslim edildiğini, araçta 29.05.2008 tarihinde meydana gelen arızanın müvekkili şirkete yükletilmesinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Shell-Turcas Petrol A.Ş. vekili, davacının müvekkili şirketin bayisinden taşıt tanıma sistemi ile yakıt aldığını, müvekkili şirketin bayilerine sattığı akaryakıt ile ilgili sorumluluğunun satış ve teslim ile sona erdiğini, davalının 29.05.2008 tarihinde yolda kaldığını belirterek 09.06.2008 tarihinde şikâyetini bildirdiğini, 10.06.2008 tarihinde araçtan alınan numune incelendikten sonra yakıtın standartlara uygun olduğu tespit edilerek mevcut durumun davacıya bildirildiğini, davacının 26.05.2008 tarihinde yakıt aldıktan üç gün sonra aracının yolda kaldığını ileri sürdüğünü, akaryakıtta sorun olması hâlinde yakıt alındıktan sonra üç gün boyunca aracın kullanılmasının mümkün olamayacağını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece yapılan yargılama,toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, davalı Genpar Otomotiv... Ltd. Şti. hakkındaki davasının reddine,diğer davalı hakkındaki davanın kabulü ile 9.005,93 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle bu davalıdan tahsiline karar verilmiş, kararı davalı Shell & Turcas Petrol A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Shell & Turcas Petrol A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Shell & Turcas Petrol A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 461,41 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Shell & Turcas Petrol A.Ş.'den alınmasına, 15/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy