MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Çeşme Asliye Hukuk Mahkemesi verilen 31.03.2021 tarih ve 2020/46 E- 2021/208 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan kabulüne dair İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.02.2022 tarih ve 2022/216 E- 2022/250 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, İzmir ...'nde kayıtlı ... Diş Pro. Lab. San. Tic. Ltd. Şti.’ne ait işyeri sigortalılarından ...' in geçirdiği meslek hastalığı sonucunda sürekli iş göremezlik durumuna girdiğini, oluşan kurum zararının tahsilini sağlamak için kurum tarafından İzmir 12. İş Mahkemesi'nde 2019/280 esas sayılı dosyası ile rücuen tazminat davası açıldığını, dava açılış tarihinden önce ... Diş Pro. Lab. San. Tic. Ltd. Şti. ticaret sicilinden re’sen silindiğinden adı geçen şirketin ihyası için dava açılmak üzere kuruma bir aylık kesin süre verildiğini, şirketin ihya edilerek ticaret sicil kaydının tescilinin sağlanması için iş bu davayı açma zorunluluğu doğduğunu ileri sürerek şirketin ihyasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, ihyası istenen şirkete gerekli ihtarların ve ilanların yapıldığını, şirketin 06.05.2015 tarihinde sicil kaydının re'sen silindiğini, kurumun yasal hasım olduğunu, işbu davanın silinme tarihinden itibaren 5 yıl içinde açılması gerektiğini savunarak aleyhine yargılama giderlerine hükmedilmemesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacı SGK ile ihyası talep edilen şirket arasında derdest rücuen tazminat konulu dava dosyasının bulunduğu, dolayısıyla davacının ihya talebinde bulunmasında hukuki yararının var olduğu, şirketin 6102 sayılı TTK geçici 7. maddesi uyarınca münfesih sayılarak 06/05/2015 tarihinde sicil kaydının resen silindiği, bu hususun 13/05/2015 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde yayımlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, şirketin TTK 547. maddesine göre İzmir 12. İş Hukuk Mahkemesi'ne ait 2019/280 esas dosyası ile sınırlı olmak üzere ihyasına, ek tasfiye işlemleri için en son şirket yetkilisi ...'ün ek tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi'nce; mahkemenin davalı ...'nü yasal hasım olduğundan bahisle yargılama giderlerinden sorumlu tutmadığı, ancak HMK'nın 326. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceğinin düzenlendiği, ayrıca davalı tarafından terkinden önce şirket yetkilisine usulüne uygun tebligat yapıldığına ilişkin bir tebligat parçası da sunulmadığı, bu durumda yargılama giderlerinin terkin işlemini yapan davalı ...'nden tahsiline karar verilmesi gerektiği, davacı kurum harçtan muaf olduğundan harçtan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davacı vekilinin ilk derece mahkemesi kararına ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, İzmir ...'nde kayıtlı şirketin TTK 547. maddesine göre İzmir 12. İş Hukuk Mahkemesi'ne ait 2019/280 Esas dosyası ile sınırlı olmak üzere ihyasına, ek tasfiye işlemleri için en son şirket yetkilisinin ek tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalıdan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,
14/09/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy