MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2021/600 Esas, 2024/22 Karar
KARAR: Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ: İskenderun Asliye Ticaret Mahkemesi
SAYISI: 2017/110 E., 2020/338 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı tarafından müvekkili aleyhine icra takibi başlatıldığını, müvekkilinin davalı ve abisinden 2015 yılında bir kısmı elden, bir kısmı banka yoluyla 240.000,00 TL borç para aldığını, bu paraya istinaden davalı ve abisi tarafından fahiş miktarlarda faiz istendiğini, müvekkilinin bu faizi bir süre ödemeye çalıştığını, ancak davalı ile abisi tarafından tehdit ve şantaj yoluyla bu faizin teminatı olarak 27.05.2016 tarihinde müvekkil adına kayıtlı olan bağımsız bölümün tapu devrini aldıklarını, devredilen evin üzerinde ipotek bulunduğundan dolayı davalı ve abisi tarafından müvekkilden tehdit ve şantaj yolu ile ek teminat istediklerini, müvekkilinin de başka bir taşınmazı üzerine 320.000,00 TL meblağlı ipotek verdiğini, bu ipoteğin de daha sonra kaldırıldığını ve başka bir taşınmazın tapusunun verildiğini, davacıdan tehdit ve şantaj ile 2016 ve 2017 yılı içerisinde yaklaşık 940.000,00 TL para alındığını, bunun yanında davaya konu senedin de müvekkilinden tehdit ve ikrah yoluyla alındığını, bu senetle birlikte verilen teminatların borcun çok çok üstünde olduğunu ileri sürerek davacının icra dosyasına konu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı davaya cevap vermemiş, davalı vekili duruşmada davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bonoda geçerli ispat soyutluğu ilkesi gereği, kanıt yükü üzerinde bulunan davacının, borçlu bulunmadığını soruşturma dosyası ve tüm dosya kapsamı itibari ile kanıtlayamadığı, ayrıca davacının yemin deliline de dayanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, bonoya dayalı menfi tespit talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.