MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI: 2022/115 Esas, 2024/397 Karar
HÜKÜM: Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI: 2020/232 E., 2021/239 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "..." ibareli çok sayıda tanınmış markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “...” ibaresini 24, 25, 35. sınıftaki bir kısım mal ve hizmetlerde marka olarak tescil ettirmek üzere davalı ...’te başvuruda bulunduğunu, 2012/44319 kod numarasını alan başvurunun, müvekkilinin itirazı üzerine Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu(YİDK) kararı ile nihai olarak kısmen reddedilerek 24. sınıftaki “Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri (bayraklar, flamalar, mendiller dahil)” emtiaların tescili sürecinin devamına karar verildiğini, oysa müvekkilinin "..." ibaresini 2006 yılından bu yana etkin bir şekilde kullanarak meşhur ve maruf hale getirdiğini, dava konusu markanın müvekkilinin tanınmış markası ile ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğunu, başvurunun iltibas yaratacağını, markaların görsel, işitsel olarak müvekkilinin tanınmış seri markası niteliğindeki "..." ibaresi ile karıştırılacağını, davalının marka başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek davaya konu YİDK kararının iptaline, 2012/44319 sayılı "..." ibareli markanın tescil edilmesi halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; dava tarihi itibariyle davacının huzurdaki davayı ikame etmekte hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu marka ile davacı markalarının bütünsel anlamda yapılan karşılaştırması sonucunda aralarında görsel, işitsel ve anlamsal olarak ayniyet derecesinde benzerlik olduğu, ancak, dava konusu çekişmeli başvuru kapsamındaki 24. sınıftaki "Dokunmuş veya dokunmamış kumaşlar. Ev tekstil ürünleri ( bayraklar, flamalar, mendiller dahil)" emtiasının itiraza mesnet markalar kapsamındaki mal ve hizmetlerden farklı olduğu, ayrıca, davacı markasının tanınmış marka olarak değerlendirilmesinin mümkün olmayacağı, davalı şirketin kötüniyetli de olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafça istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali ile marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.03.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.