MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkilinin işbu dava ile hükümsüzlüğü talep ettiği 2016/...-2 tescil numaralı termos tasarımı ile müvekkiline ait ürünlerin benzer olduğu iddiasıyla delil tespiti yaptırdığını, ihtiyati tedbir kararı ile müvekkiline ait ürünlerin toplatılarak yeddiemine tevdi edildiğini, dava konusu 2016/...-2 tescil numaralı termos tasarımının yenilik vasfını haiz olmadığını, daha önce Çin'de piyasaya arz edildiğini ileri sürerek davalıya ait 2016/...-2 numaralı tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait tasarımla ilgili olarak yalnız tedbir talepli delil tespiti yapıldığını, huzurdaki dava ikame edilmeden önce de ihtiyati tedbir talebinden feragat edildiğini, davacı aleyhine tasarım hakkına tecavüzden kaynaklı herhangi bir dava ikame edilmemesi nedeniyle davacının davayı açmakta menfaat sahibi sıfatına sahip olmadığını, ürünün taşıması gereken zorunlu teknik fonksiyonların varlığı ve seçenek özgürlüğünün dar olması hususları da dikkate alındığında müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasıflarını haiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2016/... (2) numaralı "termos" tasarımının başvuru ve tescil tarihinin 24.02.2016 olduğu, davacının, davalıya ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik vasıflarına haiz olmadığına yönelik iddiasını Çin Halk Cumhuriyeti Ulusal Fikri Mülkiyet Ofisine ait 27.07.2015 tarihli ve 201530272724.7 numaralı tasarım hakkına dayandırdığı, belirtilen tasarımlar karşılaştırıldığında, tasarımlar arasında bulunan küçük ayrıntıların tasarımlara ayırt edici nitelik kazandırmadığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (SMK) 56/6 hükmü kapsamında seçenek özgürlüğüne ilişkin yapılan incelemeye göre, davalı tarafa ait tasarım ile hükümsüzlüğe dayanak tasarım arasında, bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıkların bulunmadığı, bu nedenlerle tasarımların benzer olarak algılandıkları, bir tasarımın yenilik kriterini haiz olduğunun kabulü için önceki tarihli tasarımdan, küçük ayrıntılardaki farklılıklardan daha fazla bir farklılık bulunması gerektiği, kural olarak bilinen özellikleri, bilinen bir temele uygulamakla geliştirilen tasarımların yeni olmadığı, somut olayda tasarımı geliştirecek, genel görünümünde belirgin fark yaratacak, bilgilenmiş kullanıcı gözüyle bakıldığından ayırt edicilik sağlayacak bir özelliğin teknik bilirkişi tarafından tespit edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile SMK'nın 78/1 hükmü uyarınca tasarımın hükümsüzlüğünün menfaati olanlar tarafından istenebileceği, aynı sektörde faaliyet gösterdiği anlaşılan ve davalı tarafından tasarım hakkına tecavüz ettiği iddiasıyla hakkında delil tespiti yaptırılan ve hakkında ihtiyati tedbir kararı verilmesi talep edilen davacının, davalı ihtiyati tedbir talebinden vazgeçilmiş olsa dahi hükümsüzlük davası açmakta menfaatinin olduğu, tasarım uzmanı bilirkişiden alınan raporunun 6. sayfasında tasarımcının seçenek özgürlüğü kapsamında da değerlendirme yapıldığının belirtildiği, termos ürünüyle ilgili zorunlu unsurların yer aldığı pek çok farklı tasarımın piyasada mevcut olduğu, davalıya ait tasarım ile yenilik kırıcı olarak incelenen tasarım başvurusu arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunmadığı, benzer olarak algılandıklarının tespit edildiği, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, davalı tasarımının yenilik vasfını haiz olmadığından bahisle hükümsüzlüğü talebine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14.04.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.