MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/231 Esas, 2025/528 Karar
HÜKÜM : Esastan ret
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2020/116 E., 2021/419 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkiline ait "... ", "... ", "... " gibi "..." ibaresini içeren markaların, reklamcılık, pazarlama ve temizlik amaçlı madde ürünleri kalite ve güvenilirlikleriyle tüketiciler nezdinde tanınmışlık kazandığını ve halk nezdinde aranır hale geldiğini, davaya konu “... ...” markasında bulunan “...” ibaresinin karıştırılmaya yol açacağını, markaların ayniyet derecesinde benzer olduğunu, davaya konu markada ön plana çıkan kısmın “...” ibaresi olduğunu, müvekkiline ait markaların seri markalar olduğunu, davaya konu markanın aynı seriden olduğunun düşünüleceğini, davaya konu markaların tescil/başvuru sınıflarının çakıştığını, markaların karıştırılma ihtimalinin çok yüksek olduğunu, markalar arasında ayniyet derecesinde fonetik benzerlik bulunduğunu, davalının kötüniyetli olduğunu belirterek davaya konu Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptaline ve 2019/54871 başvuru sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; YİDK kararının hukuka uygun olduğunu, başvuruya konu işaret ile iddialara mesnet markalar arasında ayniyet veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunması gerektiğine ilişkin koşulun sağlanmadığını, markada “...” harflerini de içerir birden fazla unsur bulunduğunu, markanın bir bütün olarak algılandığını, “...” harflerinden kaynaklı kısmi benzerliğin bütünsel açıdan karıştırılmaya sebebiyet vermeyeceğini, davacının kötüniyete ilişkin iddialarının hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
2.Davalı ... cevap dilekçesinde; marka başvurusunun ücret ödenmemesi sebebiyle iptal edildiğini, davanın konusuz kaldığını, “...” ibaresinin davacı şirketin ürünlerini hatırlattığı iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile markalarda ortak “...” ibaresi bulunsa da anılan harf kombinasyonunun davacıya yahut bir başkasına aidiyet atfedecek bir algı yaratmadığı, “...” ibaresinin tüketici algısında önem arz ettiği, “...” ibaresinin davaya konu markada “...” ibarelerinin kısaltması algısı yaratması karşısında markaların görsel olarak benzer olmadıkları, anılan ibarenin çeşitli mesleklerdeki terimlerin kısaltması olarak kullanıla geldiği, taraf markalarının kavramsal olarak benzer olmadıkları, markaların ortak “...” ibaresi içerse de anılan sesin markanın bütünü itibariyle baskın olduğunun söylenemeyecek olması, sair kelime unsurlarının telaffuzda arka planda kalmaması ve “...” ibaresinin taraflardan herhangi birisine aidiyet algısı yaratacak bir unsur olmaması karşısında taraf markalarının sesçil benzerlik taşımadığı, davaya konu marka başvurusunda bulunan malların hemen her gün ihtiyaç duyulan, herkes tarafından kullanılacak, yaygın dağıtım ağına sahip ürünler olmadığı, anılan ürünlerin hem halka hem de belirli mesleki bilgi veya uzmanlığa sahip iş müşterilerine yönelik olup ilgili tüketici ortalama tüketiciden daha yüksek dikkat seviyesine sahip olduğu, başvuru sınıfları arasında bulunan 35. sınıftaki hizmetlerin ise yine bir kısmı bakımından bilinçli tüketicilere bir kısmının ise ortalama tüketicilere hitap ettiği; “...” ibaresinin sicilde çekişme konusu 12. sınıftaki emtia ve 35. sınıftaki hizmetler dahil daha önceden marka tescillerine konu edildiği, bu nedenle “...” ibaresinin davacı lehine bir aidiyet yarattığını söylemenin mümkün olmadığı, her ne kadar taraf markalarında “...” ibaresi ortak olarak bulunsa da dosyada bulunan belgelerden “...” ibaresinin kullanım, özel karakterize ediliş biçimi yahut sair şekillerde davacıya aidiyeti hususunda bir algının oluştuğunu söylemenin mümkün olmaması, anılan ibarenin çok sayıda marka tesciline konu edilmesi hususunun bu durumu destekler nitelikte olması karşısında taraf markaları arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (SMK) 6/1 hükmü bağlamında iltibas ihtimali bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı tarafça davanın YİDK kararının iptali ve dava konusu markanın tescili halinde hükümsüzlüğü istemi içermesi karşısında, tescil şartının gerçekleşmemesi nedeniyle hükümsüzlük davası yönünden davanın konusuz kaldığından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme
Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
22.01.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.